kabaca

var gibi aslında ama yok bi' şey

2010-07-30T20:58:00.005+03:00

olağanüstü sıradan ve fevkalade olağan bir gündü. o gün hem ilikleri titreten kuzeyli bir soğuk, hem de fırın kapağı açıldığında yüze vuran yalazaya benzetilebilecek bedevi bir sıcak vardı. bir çocuk ellerinin ve burnunun kıpkırmızı kesilmesine aldırmadan, basılmamış karlara basma telaşında, yağan karlara aldırmadan koşuyordu. bir çift yaslı göz, otobüs durağının karşısındaki ahşap köşkün paslı demir parmaklıklarından hiç gelmeyecek sevgilisinin yollarını gözlüyor; yalnız bir kadın penceresine vuran yağmur damlalarının camdan aşağı kendilerince bir yol çizerek süzülmelerine bakarak akıp giden hayatı için kederleniyordu. mütevazi caminin avlusundaki yüzü çatlamış kurak toprakları andıran ihtiyar, son yolculuğuna çıkmadan az önce üzerine yatıp dinleneceği musalla taşını, höpürdeterek yudumladığı çayını emanet ettiği bir sehpa olarak kullanırken, yıllar önce işe yetişmek için topukları sırtına değecek kadar hızlı koşmasına rağmen kaçırdığı vapura hayıflanışını, ama bir sonraki vapurda hayatının aşkıyla karşılaşmasını anımsadı. annesinin mutlaka pazarlık yap diye tembihleyerek alış verişe yolladığı kızın elindeki poşetlerin birinden fırlayan yemyeşil bir elma, yuvarlana yuvarlana giderek daha önce oralarda hiç görmediği, birkaç saat önce erkekliğiyle ilgili alaylı söylentilerden usanıp, cebindeki parayı denkleştirip tüm cesaretini toplayarak yaşlı ve çirkin fahişelerle dolu bir genelevin kapısından içeri, etkisinden hayatı boyunca kurtulamayacağı bir adım atmış olan, ergenliğini çoktan geride bırakmış esmer bir delikanlının ayaklarının önünde durdu. rızası alınmadan gerçekleşen bir evliliğe mahkûm olan kadın, ihtiyar kocasının, çıplak vücudu üzerinde ileri geri giderken çıkardığı hırıltıları unutmak ve bedenindeki izlerden kurtulmak için saatlerce banyoda kalarak suyun altında ağlarken; meydandaki çeşmenin gölgesinde tembelliğin tablosuna figüranlık yapan gececi köpek irkilerek başını kaldırdı. ve yetmezmiş gibi, kulübesinde kendi halinde yaşayan, yüzü yılların yorgunluğunu gösteren kırışıklarla dolu olan yaşlı bir balıkçının can yoldaşı olan çoban köpeği, gecenin bir vakti sessizliği yırtarcasına havlamaya başladı. o gece, vadinin iki yamacı arasında işveli bir rakkase gibi kıvrılan yolda hırıldayan bir arabaya, tozu dumana katan bir atlıya ve umursamaz makamındaki ıslığıyla sessizliğe tecavüz eder halde aksak adımlarla yürüyen bir delikanlıya rastlamak mümkündü. vagonları sevda, özlem, gurbet çilesi, sıla hasreti, ayrılık acısı, kavuşma heyecanı ve envai çeşit hayat hikayeleriyle hınca hınç dolu tren istasyonda dururuken, birçok insan yepyeni bir hayata başlamak için terminalden kalkan ilk otobüse atlayıp, yol boyu başlarını cama yaslayarak düşüncelere daldı. içtiği her kadehin çetelesini yüzünde tutmuşçasına buruşuk suratlı bir adam, çocuklarını da yanına alarak başka birine kaçan karısından ve kendisini en zor zamanlarında yüzüstü bırakan dostlarından yediği darbeyi unutmak için rutubetli bir meyhanede tek başına rakısını yudumlarken, piposu solunum sisteminin doğal bir uzvu haline gelmiş kır sakallı yazarın parmakları, bütün mekanik cesaretiyle dijital devrime meydan okuyan emektar daktilosunun üzerinde zarif adımlarla dans etmeye başladı.

o gün, o gece ve hatta başka günler ve geceler de, enteldantel'in ya da erkek güzeli sefil bilo'sunun sandığının aksine anlatılmaya değer bir şey olmadığı için değil, tabiatları gereği olağanüstü sıradan ve bir o kadar da fevkalade olağan günlerdi. çünkü dünya bizi şaşırtmak için sürprizler hazırlamaya mecali olmayacak kadar yorgun. zaman, bizim düşündüğümüzden daha ihtiyar ve huysuz. biz, şımarık çocuklar gibi doyumsuzca onlardan yeni şeyler talep ederken, kalkıp yüzümüze bir tokat atmaya üşenecek kadar bezginler.

bütün gün çarşafının altında sakladığı, para hırsıyla okyanusları aşıp yeni kıtaya gelmiş aç gözlü avrupalılardan gizledikleri güzelliklerini onlar uyurken yanıbaşlarındaki derenin dibinde, ölgün ayışığında sergilemeye çalışan altınlar kadar sarı saçlarını, evindeki çıplak ampul ışığında, perdenin tam kapalı olmadığından habersizce ortalığa saçtı genç kadın. on bir aydır evli ve altı buçuk aydır karnında çocuğunu taşıdığı adam, odaya girdiğinde hem altın sarısı saçları, hem de tam kapanmamış perdenin aralığından karşı balkondaki adamı gördü. perdedeki çatlağı yamadıktan sonra, hem karısına, hem de karnındaki çocuğuna, bildiği tek yöntemle hak ettikleri cezayı verdi. kadın, kaldırıldığı hastanede, kucağına alamadan kaybettiği çocuğunu bedeninden alarak onu hayatta tutan, girdiği her mecliste kadın hakları hakkında atıp tutan doktorun, gözlerine hiç değmeyen gözlerine baktı. balkondaki adam, tam karşısındaki perdenin az önce yamandığından habersiz, içkisini bitirip içeri girdi. doktor, eldivenlerini çıkarıp çöpe attıktan sonra ellerine yıkarken, az önce ölümden döndürdüğü kadının hikayesini ileride nasıl anlatacağını tasarlamaya başladı. tekmeleriyle babalığını erteleyen adam, sigarasının son nefesini üfleyip, cesedini hastane bahçesine gömdü. annelik ehliyeti kocası tarafından elinden alınan kadın, ilaçlara daha fazla direnemeyerek gözlerini kapadı.

dünya varolduğundan beri meydana gelen bu olaylar, binlerce yıl öncesine dayanan insan icadı bir gelenekle, abartılı betimlemelerle sıradanlıktan kurtarılmaya çalışıldı. hiçbir şey değişmedi. günler, geceler, dünya, hayat olağanlığından taviz vermedi. hiçbir gün anlatılmaya değer bir şey olmadı. biz yine de anlatmaya devam edip, sıradanı olağanüstü sıradan, olağanı fevkalade olağan hale getirdik.

otopsi #2

2010-03-09T17:07:00.003+02:00

"kim dövdü benim kızımı? nerde o kızımı döven kurik?"

öncelikle kurik, elazığ civarlarında sıpa demek. sonralıkla, seri halde sorular soran ise amcam. haliyle dayak yiyen kızı da kuzenim. tahmin edeceğiniz üzere, o kurik benim. ve çok uzakta da değilim aslında. ben onu görmüyorum ama, ellerim yüzümde, yüzükoyun yattığım divanın karşısındaki divanda oturduğunu biliyorum. elbette beni gördüğünden de haberim var. devekuşu değilim. o kadar kafam çalışıyor.

seneyi, haliyle de yaşımı tam bilmiyorum. üçle beş arasında bir dönem olduğunu biliyorum sadece. elazığ'dayız. amcamlarda yaşı yaşıma denk, it gibi dalaşabileceğimiz bir erkek çocuk mevcut olmadığından, elimdekiyle yetinip, amcamın kızını itip kakıyorum. kötü bir niyetim yok aslında. ellerimle koltuktan destek alıp savurduğum, kendi çapında döner tekmeyi dahi, ona zarar vermek için atmıyorum. hatta şimdi, olayın üzerinden neredeyse otuz sene geçtiği halde, o burnu kanatan kudretteki o tekme, benim yeteneğimle mi o burunla buluştu; yoksa amcamın kızı, ibrahim toraman ya da forma aşkıyla yanan herhangi bir topçu gibi, tekmeye kafa mı uzattı emin değilim. zira tekme burunla temas ettiği sırada, benim arkam dönüktü. detayların pek önemi de yok gerçi. sonuçta o tekme, o burunla buluştu ve o burun kanadı. akabinde kuzenim ağladı; yengemin tüm telkinlerine rağmen, annem beni kınadı. suçluluk ve pişmanlıkla dolu o ızdırap yüklü saatler, annemin beni, "amcan gelsin bak noluyo?!" diyerek tehdit etmesiyle geçti. akşam oldu. kapı çaldı. uzaklardan bir yerlerden amcamın sesi geldi. ben gammazlandım. o an gördüğüm tek müsait olan yere, divanın üstüne yüzükoyun uzandım. ellerim yüzümde.

"kim dövdü benim kızımı? nerde o kızımı döven kurik?"

gözlerim, yüzüm, kulaklarım alev parçası. bunların hepsinin bir oyun olduğunu biliyorum. gözlerim çok acıyor. amcamın, annemin ya da yengemin bana bir fiske bile vurmayacağından; çocuk olduğum için bu kadar tolere edilebildiğimden haberim var. hıçkırıklarımın duyulmaması için sürekli yutkunuyorum. amcam beni çok seviyor. hıçkırıklarımı yutmaktan boğazım, burnumu çekmekten başım ağrıyor. amcam beni o kadar seviyor ki, henüz kundakta olan oğlunu severken hep, "bak kaba aynı sana benziyor, benim oğlum da büyüyünce kaba abisi gibi yakışıklı olacak" diyor. yüzümde ter, gözyaşı ve sümüklerim birbirine karışıyor; divanın yüzümle kaplı kısmı sırılsıklam. babam neden istanbul'da? o beni bu çıkmazdan kurtarırdı! yengem amcama kızıyor; "senin kızın da şımarmasaydı aaa?!" diye bağırıyor. sesler gittikçe uzaklaşıyor. ÇOK UTANIYORUM!!!

freud olsa ne derdi?

hatırladığım en eski ağlayarak uykuya dalışım o gün gerçekleşti. ben o gün, o tekmeyi savururken meydana gelebilecek kazayı hesaplayamadığım için, benim yüzümden birinin canı yandığı için ve en önemlisi, beni seven insanları hayal kırıklığına uğrattığım için çok çok utandım. ben o gün, hiçbir özür kabahatimin izlerini silemeyeceği için çaresizlikten çok ağladım. ben o gün, amcamın yüzüne bir daha bakmak zorunda kalmayayım diye, allah beni hemen alsın, yok etsin diye çok dua ettim.

"beni ne bitirdi biliyor musun? böyle olacağını tahmin edemedim." diyordu eric cantona'ya, hayatı boka batmış kahraman, looking for eric'te. hayatını ziyan eden, sevdiklerinin ona ihtiyacı olduğu anda, o ihtiyacı karşılayacak güce sahip olmayan herkes gibi utanıyordu. ama sinema sanatının, izleyenlere hep kazanabilirsiniz, çaresizseniz çare sizsiniz zırvasını aşılaması gerektiğine inanan güçler, elbette kahramanımıza da sihirli değneklerini değdirip, bizi mutlu sonun şefkatli kollarına bırakıyordu filmin finalinde.

peki ya gerçek?

olmuyor. insan üçünde, yedisinde, üçün beşin hesabını mı yapıcaz yahu, insan ayağa kalktığında neyse, tabuta girdiğinde de aynı. çaresizseniz çare siz değilsiniz aslında. ben o gün çok utandım. basiretsizliğimden, gerizekalılığımdan, bir boku beceremeyişimden dolayı utandım. otuz sene geçti. hala hep bu sebeplerden utanıyorum. sadece artık yüzümü ellerimle örtmüyorum karşılarında insanların. yüzümü örtmek için, yine yüzümü kullanıyorum. yüzsüzlüğümü.

haydi freud sen söyle
ratatatam ratatatam
durma freud sen söyle
ææşkımı sevgiliyeee
derdimi sevgiliyeee

elimle yüzümü kapatmama gerek yok artık. bir kapı var, kapatıyorum. kimse görmüyor o zaman beni.

sahi, freud diye bir şey var mı?

yüzümün bir tarafında, diğerine göre daha çok çizgi var. çünkü gülerken dudağımın hep aynı tarafı batıyor yanağıma -bruce willis gülüşü-. yüzümün bir tarafı diğerine göre daha kırışık. çünkü ben çok gülüyorum.

kuzenimin burnundaki hafif yamukluğun sebebi benim tekmem değil; biliyorum artık. aynaya baktım çünkü. benim de burnum yamuk. ırsi.

divana uzanıp, hıçkırıklarımı yutmama, bu yüzden boğazımın ağrımasına gerek yok artık. kendi yatağım var. kendi evimdeyim. ışığı kapatıyorum.

adamlar

2010-03-06T22:39:00.002+02:00

- şu arkandaki top sakallı ibne, saatlerdir sürekli, şu yazar ne demiş, beriki şair şöyle demiş, bir düşünürün dediği gibi diyerek konuşuyo, uyuz oldum lavuğa!
- siktiret. öyle yapınca, yüzüne değil, o gizemli dekoltesinin altında sakladığı, bir sütyen tarafından desteklendiği için mi, yoksa yerçekimine kendi kudretiyle karşı koyduğu için mi ayakta kaldığını merak ettiği memelerin sahibini kafalayacağını düşünüyodur o. zaten o topsakalın sebebi de o lafları söyleyebilmektir bence. imajını siktiğim.
- bi de götüme benzeyen yüzünü kamufle etme isteği olabilir. bilim adamları buna iguana sendromu diyo.
- hassiktir olm, o iguana değildi lan! başka bi hayvandı. neydi lan o?
- siktiret iguana oldu artık. iguanaların iki tane siki varmış!
- biz bi tanesini sokacak yer bulamıyoruz lan!
- kendi adına konuş. o değil de, sen herifin karının memelerine baktığını nasıl gördün lan? herif arkanda amına koyim.
- o önemli değil dayıoğlu. bakıyo mu, bakmıyo mu onu söyle sen.
- bakıyo.
- hoşgeldin, şerefe...
- şerefe... bak bu rakı güzelmiş, bundan sonra hep bundan söyleyelim. geçen seferki zehir gibiydi.
- aynı markaydı oğlum.
- o zaman bundan istemeyelim bi daha. şişeler birbirini tutmuyo.
- hangisi tutturabiliyo ki? işte avrupa birliğine girsek, kalmaz böyle bi sorun. sike sike standart tutturmak zorundalar.
- yok yok, biz yine de bundan söylemeyelim. baksana, içindeki emekli astsubayı çıkarıyo ortaya amına koyim. avrupa birliğiymiş, sikik!
- yalan mı oğlum?! adamlar kokoreçi bile standardize edin öyle gelin demediler mi?
- lan bokun standardı mı olur? bok işte alla alla. sen hergün aynı sıçabiliyo musun? renk, kıvam falan? ama bak o dediğin olsa, bu en çok, aynaya bakarak döner yediğin büfeleri bozar. o tezgahın üzerine koydukları resimlerdeki yemeklerin aynısını yapmak zorunda kalır denyolar.
- ama önce o tabaklardan almaları lazım. melaminle olmaz o iş.
- ya bak hala! sikerim ben bu herifi.
- bu akşam kavga etmek istemiyorum dayıoğlu.
- evet, ben de istemiyorum. zaten dünya klasiklerinden nefret ederim!
- hoşgeldin, şerefe...
- şerefe... dayıoğlu, normalde sadece bi kere kaldırılırmış rakı kadehi. böyle zırt pırt kaldırılmazmış.
- kim belirlemiş onu?
- ne bilim amına koyim. koy götüne rahvan gitsin. şerefe.
- şerefe...
- ben klasikleri okumayı kekremsi tat yüzünden bıraktım.
- kekremsi tat ne lan?
- işte o yüzden bıraktım. kekremsi tat ne bilmiyorum ama ikide bir kitapta lafı geçiyo. sikerim böyle işi. anlamadığım şeyi okuyacak olsam, fransızca kitaplar okurum.
- al lan bak bu kekremsi.
- sarımsak lan bu amcık!
- tamam işte kekremsi.
- siktir oğlum, başta bu kekremsidir deselerdi olurdu; artık olmaz. bu sarımsaktır benim için. tadı da sarımsak tadı. siktiğimin kekremsisi.
- ben de almıştım klasikleri.
- işte buna inanmam dayıoğlu. sen gidip kitap mı aldın?
- yok lan gitmedim; o geldi.
- ?!
- bigün uyuyorum. biri zili çalıyo ama ne çalmak. sanırsın apartman yanıyo, bi ben kaldım içerde, beni kurtarıcaklar. önce duymamazlıktan geldim. bir, iki, üç... durmuyo zil. eeeh sikerim ızdırabını deyip açtım kapıyı. pazarlamacı bi herif...
- sikseydin ibneyi!
- olabilirdi aslında. zira hazırdım. kapıyı ben, baksır donum ve sabah ereksiyonum birlikte açtık. ama herifin umrunda değil. yok böyle fırsat kaçmazmış, yok otmuş, yok bokmuş. ya yok diyorum kardeşim, ben kitap okumam, okuyanı da sevmem, satandan da nefret ederim, dinletemiyorum
adama. üstelik bak, alet gözüne girecek, hiç mi korkmuyosun? ama adam anlamıyo, kapının eşiğine ayağını falan koydu. hala bana klasikleri anlatıyo. karşı komşu kapıyı açtı gürültüye, benim ereksiyonla gözgöze gelip kapadı kapıyı hemen. kadın utandı, herif utanmıyo. kurtulmanın tek yolu satın almaktı. aldım kurtuldum.
- ver kurtul değil miydi lan o?
- eh işte, aynı mantık. şerefe...
- şerefe. okudun mu bari hiç birini?
- bi tanesine baktım biraz. bütün isimler rus ismiydi, aklımda tutamadım ve dünya klasikleri kariyerimi bitirmem gerektiğini düşündüm.
- aslında ben... buyur abi? gürültü mü yaptık? ha, yok böyle iyi... ama biraz daha börülce alabiliriz... eyvallah... yok, ben koyarım rakımı... buz koyma! hah tamam, yeter sağolasın... hay amına koyim ne yapışkan herifmiş. bahşişi şimdiden mi versek? bu ne ilgi alaka amına koyim. versek kurtuluruz! neyse ne diyodum?
- ne bilim kılasik mılasik, bi şey diyodun.
- ha ben aslında bi de, asil burun yüzünden bıraktım klasikleri.
- asil burun?
- evet. bütün karıların burnu asil amına koyim. ne lan bu asil burun diye düşündüm, fatih sultan mehmetin burnu geliyo sürekli gözümün önüne ama saçma oluyo. öyle burnu olan bi karıya kimse bakmaz.
- bence şu karının burnudur asil burun dedikleri.
- hmm olabilir. ama bence götü daha asil.
- göğüsler de hiç avam gibi durmuyo zaten. komple asil bu. düşes amına koyim. şerefe...
- şerefe...
- bukalemun!
- ?!?!
- olm iguana değil, bukalemundu kamufle olan hayvan!

2009 yılı en iyi çıkış yapan yazar seçimi

2009-12-08T16:00:00.004+02:00

evet sevgili sözlükçüler, uzun süre düşündük taşındık ve yandaki 10 + 2 yazarlık listeyi çıkardık. alınanlar gücenenler olacaktır ama napalım, kriterlerimiz belli. 2009 yılının en iyi çıkış yapan yazarını arıyorduk. 2009 öncesinde parlayan yazarları listeye almadık bu yüzden. listede olmamanız kötü bir yazar olduğunuz manasına gelmez. sadece buraya girecek kadar tanınmadığınız manasına gelir. o yüzden lütfen itiraz edip şu güzel ortamı bozmayın. hem öyle olsa ben kazanırdım, yine ağlardınız oğlum!

+2 kontenjanı, "abi ben niye yokum ki listede yææ? :(" diye ağlayan, evli ve evli oldukları için yarı ölü sayılan iki yazarımıza ayrıldı. bilin bakalım onlar kim? lsdkfjlsdkjflsdkjfs. yazık la, üzülüyo insan. jüri yüreği işte yufka oluyor bir yerde :/

buyrun adaylar sağ yanda. altın kısrak sizin oylarınızla sahibini bulacak! bütün yazarlarımızın ayağı düz bassın. bahtınız açık, yolunuz falan filan işte öfff :/

not: "çıkış yapmak" üzerinden, çıkıp gitmek esprisi her yapıldığında bir peri ölüyor :/

2009 yılının en iyi çıkış yapan yazarını seçiyoruz!

2009-12-01T11:43:00.002+02:00

ne yazarı olacak oğlum, elbette sözlük yazarlığından bahsediyoruz. sözlük yazarlığının piri olmuş bir jüri tarafından, 2009 yılında sözlüğe adım atışıyla ortalığı ayağa kaldıran, genç kız/erkeklerin yüreklerine kor ateşler düşüren yazarı seçiyoruz! bu seçimin son derece demokratik olması için de adayları sizlerin belirlemesine karar verdik. yorum kısmına herkes kendi adayını yazdıktan sonra, eşsiz jürimiz ilk onu belirleyecek. sonrası malum işte, anket yapıcaz ve yine sizler seçeceksiniz bu müttiş yazarı. demokrasi resmen içimize işlemiş la!

elbette hem en iyi çıkış yapan yazara, hem de oy kullananlara süpriz ödüllerimiz de yok değil :/

seç biyen al *

2009-11-23T20:16:00.005+02:00

adam1: aloo, kaba naber karşim?
kaba: iyi bro nolsun, sen nassın?
adam1: iyi iyi, kaçta geliyon semte? erken gel de maçtan önce geniş geniş içelim mınakoym!
kaba: yaa ben zaten bienalde olcam, haber ettiğiniz an damlarım olm. yakın sonuçta.
adam1: dienar mı? ne işin var lan dienarda?!!
kaba: dienar? :/mühim bişi deyil. sen beşiktaşa gidince ara işte, ben gelirim hemen.
adam1: taam karşim. dienar demek... neyse görüşürüz.
kaba: görüşürüz.

****

adam2: aloo kaba karşim naber?
kaba: oo abim, iyidir yaa sen nasılsın?
adam2: eyvallah. gidiyon mu maça?
kaba: elbette abi.
adam2: kaçta semtte olucaksınız? bi görüşelim maçtan önce özledik olm.
kaba: abi millet kaçta derse orada olurum. zaten karaköy'deyim, yakındayım yani.
adam2: ben de sabah ordaydım la...
kaba: aa bienale mi geldin abi?
adam2: ney? yok lan halat almaya gittim tekne için.
kaba: haa taam abi, gelince ararsınız işte.
adam2: tamam. ney demiştin demin?
kaba: boşver abi, görüşürüz :((

****

adam3: alooo kabaa?
kaba: baarma lan! noldu?
adam3: nabyon adamım? kaçta iniyon semte?
kaba: neblim la, millet ne zaman derse?
adam3: nerdesin ki sen?
kaba: karaköy'deyim.
adam3: ehuehue olm cenabet gelme la maça, zaten takımın durumu fena ehuehuehe
kaba: aman ne komik! sigigit!

birgün içinde gerçekleşmiş telefon konuşmalarından bazılarını okudunuz. biliyorum; benim gibi bir sanat aşığının çevresinde bu adamların ne işi olduğuna şaşırdınız. şaşırmayın. ben şaşırmıyorum çünkü. ÜZÜLÜYORUM! adamın daha dienara tahammülü yok, ben bunlara bienali nasıl anlatayım la? :/

o gün maçtan önce görüşeceğim pek sevgili sevgilimin, bu buluşmayı bienalle şenlendirme teklifini coşkuyla kabul ettiğimde, bu tarz konuşmalar yaşayacağımdan haberdar değildim elbette. ki bunlar o günkü talihsiz konuşmalarımın tamamı da değil. misal yolda denk geldiğim bir başka arkadaşımın, en başta bienale gittiğimi duyunca coşum olması ve beni bienalle ilgili bombardımana tutması da var. özellikle görmemi tembihlediği bir eser için, "yanında, altında filan ne anlattığı yazıyo mu?" diye sormamdan sonra, "abi sen bienale kimle gidiyon? :/" diye tepki vermesi sonra... yani diyor ki, "abi sen eş durumundan gidiyon heralde bu bienale?". bak bak densize bak! lan nalakası var? beni tanıyan herkes kavramsal sanata olan tutkumu bilir! modernlik nerde ben ordayım oğlum! modern dans mesela (meditatif?). yeğen var benim, modern dansın kralını yapar. çocuk zencilerden daha iyi rep yapıyor. yengem az mı ağladı, "bu çocuk yüzünden ku klux klancılar evimizi kundaklayacak" diye tehey.

---sevgili okurlar, bir önceki okuduğunuz paragraf biraz sert oldu farkındayım. lakin arada perde astım lan sinirliyim!!---

neyse işte, bienale gitmeden önce sabah erken kalkıp son bi tekrar yaptım. retrospektif, enstelasyon, minimalizm, küratör, kuruvazör, kombi mombi gibi hayati değer taşıyan kelimeleri ezberledim. sonuçta bizim çekyatlarla uyumlu bir tablo, bir biblo miblo bişey de almak istiyordum ne zamandır. bu bienal ziyareti iyi olacaktı o yüzden.

karaköy'e vardığımda bizim hanımlan arkadaşı antrepo ziyaretini bitirdiğinden istanbul modern'e geçtik. antrepo kısmını kaçırdığım için aklım orada kaldı. sonuçta belki de bizim çekyatlara uygun işler vardı dostlarım, öyle hemen şeyapmayın. bu yüzden bişiler yiyip izlenimlerini benimle paylaşmalarına karar verdik. yemeklerimizi yerken çantadan bir kitap çıktı. adamlar bienalin kitabını yapmış la kaçırdıysanız üzülmeyin. o kitapta, sol tarafta gördüğünüz eserle ilgili üç sayfa yazı vardı! ortası yenmiş bir dilim ekmek için üç sayfa yazı la! neler anlatmıyormuş ki bu ekmek tey tey. bunun üzerine ben kitabı çıktıysa kesin filmi de yapılır diye düşünüp, filmini beklemeye karar verdim. la bi dilim ekmek anasını satim yaa. modern sanat engin bir derya resmen!

birkaç kadeh içtikten sonra, istanbul modern'deki sarkis'in "site" sergisini gezmek için hazırdım. sergiye girince eleştirmen yönümü hakkıyla gösterebileceğim eser arayışına girmiştim bile. o an gözüme sağ yanda gördüğünüz korkuluk ilişti. sonuçta zamanında teyip sardıktan sonra allahı kayan kimbilir kaç tane doksanlık kaset tamir etmiş adamım. ben anlamayacaktım da kim anlayacaktı o cinneti?! sarkis de arabada dinlemelik kasedini teybin elinden zar zor kurtardıktan sonra tamir etmeye çalışırken delirmişti belli ki! kim delirmez ki o durumda dostlar? tam bir sabır imtihanıdır o tamir işlemi. ve sarkis bunu, o bantı korkuluğa çevirerek çok güzel imgelem şeyi haline getirmişti. ben bunları gerine gerine anlatırken, top sakallı bir arkadaşın ayıplayan bakışlarını görmemle biraz şeyolmadım değil :(( hemen uzaklaştım korkuluktan. yara alan imajımı tedavi etmem gerekiyordu ve aradığım eser karşımdaydı!!

hemen sağ elimle çenemi ovuşturmaya başlayıp, eleştirmen duruşumu takınmış, "işte gerçek bir sistem eleştirisi! sarkis gerçekten emperyalist şeylerinin kalbine batırmış sanat hançerini adeta! azalan su kaynakları ve bunları şişeleyip bize satan kompradorlar bundan daha iyi imgeselleştirilemezdi. sonuçta hepimiz çocukken mahallelerimizdeki musluklardan kana kana su içiyorduk ama şimdiki çocukların böyle bir şansı hiç olmayacak..." diye nefes almadan hünerimi sergiliyordum ki... "birader bi çekil de su içelim, dilimiz damağımız kurudu!" diyen ve omzumu tıptıplayan o özgüven yıkıcıyı, o şerefsiz top sakallıyı gördüm sol omuz başımda! zebani sanki amına koduğum!! bu son darbe olmuştu adeta can çekişmekte olan imajıma. bunu kaldıramazdım dostlarım yoo yoo. hemen uzaklaşmalıydım o şer yuvasından!! ve koşmaya başladım...

daha üçüncü adımımı atmamıştım ki, sabah beri ayağımdan çıkmasınlar diye ayak parmaklarımı dürerek gezdiğim, anamın seneye de giyeyim diye iki numara büyük aldığı sıpor ayakkaplarımdan biri ayağımdan fırladı :(( ben tek ayağımın üzerinde üç dört kez sektikten sonra ancak durabilmiştim ki, ne göreyim?! bir sanat aşığı manitasıyla birlikte yerde aciz bir şekilde yan yatmış olan ayakkapı yorumlamaya başlamış bile! "işte yalnızlaşan modern insanın çaresizliği ancak bu kadar muhteşem anlatılabilirdi! bravo sarkis!" gibi şeyler zırvalarken, kemik çerçeveli gözlüklü şerefsiz, ben beş altı adım ötede çömelmiş ağlıyordum :((

sevgilim kendisini ittirip, ayakkapımı bana uzatırken, hayatıma kast eden top sakallı ibne ise etrafıma insanları toplamış, "işte dünyada gelir dağılımının adaletsizliğinin olabilecek en güzel yorumu! gerçek bir başyapıt!" gibi şeyler söyleyip bıyık altından gülüyordu. sevgilimin elinden ayakkkabımı alıp giydim. gözlerimdeki yaşları silip ayağa kalktım. top sakallıya yanaşıp, "sen o sikik entel arkadaşlarınla, elli kuruşa çay içip sigara dumanı altında ömrünü tüketirken, ben yiyorum lan adaletsiz gelir dağılımının kaymağını piç!" dedim kulağına ve koşmaya başladım! bu kez ayakkaplar ayağımdan fırlamasın diye asla yerden kaldırmadım ayağımı....

****
adam4: kaba nerdesin lan? gelmiyon mu maça?
kaba: geliyorum olm! daha şimdi çıktım bianelden.
adam4: off demirel taklidi yapmak doksanlarda bile demodeydi be olm, binaleyh ne yaa :/
kaba: çenemin bağını sikeyim ben kendim bizzat!
adam4: ahahaha sakin ol lan!
kaba: bana bi büyük söyleyin on dakkaya ordayım!!

* başlığı birkaç hafta önceki penguen'deki dudullu postası'ndan apardım :/

türk soluna sesleniş!

2009-09-28T22:49:00.011+03:00

breh breh başlığa bak, hey gidi lskdflksdfjls. insan hayatında bazı anlar vardır ki o anlara, biz bilim adamları "dönüm noktası" deriz. o andan sonra hayat asla eskisi gibi olmaz. yıllar evvel, televolelerin televole olduğu zamanlardan birinde, ben böyle yayılmışım televizyonun karşısında, acar muhabirlerimizden biri de avrupa'nın çeşitli yerlerindeki gurbetçi gençlerimizin burnuna mikrofunu, gözüne kamerayı sokup, türkiye hakkında sorular soruyor. gece kulübünün birinde, alabildiğine dekolte, dans etmekten bitap düşmüş, kanter içindeki bir kızcağızı yakaladı bu. kızımız tam gurbetçi prototipi. böyle üç gün fondötene yatırılmış , üstüne iki kat astar çekilip subazlı plastik boyayla renklendirilmiş bir yüz, saçlar civciv sarı, kaşlar zifir siyah, her tarafından altın takılar sarkmakta. işte bu hanımkızımıza muhabirimiz, "türkiye'nin başkentini biliyor musun?" diye sordu. zaten gece kulübündeki baslardan hanım kızımızın kulaklar pert, beyin de pelteye dönmüş, anlamakta zorluk çekiyor. iyice yaklaştırdı kulağını muhabirin ağzına, "ney?!!" dedi. muhabir soruyu tekrarladıktan sonra, "elbette biliyorum" dercesine başını aşağı yukarı sallayıp, mikrofunu yuttu :/ lsdfjsldkfjs yok lan yutmadı, ama bayağı yaklaştı yutmaya. ve benim kaykıldığım koltuktan zıplamama sebep olan cevabı yapıştırdı: "ADANA!!"

ya insan başkenti bilemeyebilir. ne bileyim, atatürk'ün ilk rakı içtiği tarihi, efendime söylim papatya ekmeğin fiyatını falan, birçok şeyi bilemeyebilir. bunlar mühim değil. ama o kızın şivesi!.. ses tonu!.. yıllar geçti ama hala kulaklarımda la :/ şöyle açıklamaya çalışayım: sesinizin en kalın halini, kelimeyi olabildiğince gırtlaktan söyleyerek kullanın. her heceye ölümüne vurgu yapın ama. hatta vurgu hafif kalır, çekin silahı, her heceyi vurun! 'da'yı vurduktan sonra üzerinde zıplayın bir de. zira en önemli hecemiz o bu kelimenin telafuzunda. off yazarak anlatmak çok zor bunu. birgün ben size uygulamalı gösteririm. o zaman bana hak verirsiniz eminim. şive komiği yapacam la yaşadınız lsdfjklsdkfjslf. yaa ben bu olaydan yıllar sonra içkili bir ortamdaydım, dalmış bulunup "ADANA" dedim. masadan biri "aman allahım sen!! sen, o gurbetçi kızı biliyorsun!!!" dedi. sarılıp ağladık :( o yüzden bana hatırlatın size bir kez "ADANA" diyeyim.

ben bu kızı izledikten sonra, anladım ki artık hayatım asla eskisi gibi olmayacak. ertesi sabah erkenden kalkıp taksime gittim. zira şengen konsolosluğunu bulmam gerekiyordu. vize onlardan alınıyormuş; öyle demişti bi abi. ben avrupanın neresine denk düştüğünü bilmediğim şengen ülkesinin konsolosluğunu istiklal'de ararken, arkamdan biri ense köküme bir tane patlattı ve o gür sesi duydum! o sesi ve o tarz el şakalarını nerde olsa tanırım: travis and tyler durden! "nabıyon lan kabaaa?!" dedi, el ense çekerken. durumu hızlıca izah ettim. "ee ne var bunda, türkiye'nin başkenti adana diyil mi olm zaten?" dedi, iflah olmaz(?) adanalı t&t. ben kendisine, "sürekli üçüncü sayfalara haber olmanın bir şehrin başkent olması için yeterli kriter olamayacağını, zaten başkent dediğinin, içinde barındırdığı palamento dolayısıyla genelde ilk sayfada haber olduğunu" tane tane açıklamaya çalışırken, o, koluma girmiş beni nevizade'ye doğru sürüklüyordu bile. ikinci birayı içerken, ben o gurbetçi kızı bulmaktan vazgeçmiş; dahası, başkentin adana, cumhuriyetimizin kurcusunun ise hacı ömer sabancı olduğuna ikna olmuştum...

***

geçtiğimiz pazar sabahı, ankara'dan gelen misafirlerimi, boğazda bir kahvaltı yaptırarak ezmek için almaya giderken, o günün de bir dönüm noktası olduğundan habersizdim elbette. ben, sadece şehirlerinde deniz olmayan o garibanlara boğazı izleterek üstünlük taslamak peşindeydim. fakat yolda, tam ortalarına düştüğüm bir konvoy her şeyi değiştirdi. zira onlarca arabanın üzerindeki bayraklar ve en önemlisi "mustafa sarıgül dişi" posterleri gözlerimi kör etti! her taraf beyaza bulandı! lanet olsun hiçbir şey düşünemez olmuştum. güneş mustafa sarıgül dişi, asfalt jöleli mustafa sarıgül saçı olmuştu adeta. çengelköy'de kahvaltımızı ederken, ankaralı misafirlerim denize sırtımı dönmemi, sürekli burada yaşamaktan kelli boğaza yüz vermeyişime yorsa da, gerçek bu değildi. suyun üzerinden yansıyan her bir hüzmenin, zihnimde mustafa sarıgül dişine dönüştüğünü bilemezlerdi ki!! nerden bilsinlerdi istanbul boğazının benim için o an devasa bir mustafa sargül gülümsemesi olduğunu?!! :((

ah ben ne bileydim?! vay ben nerden bileydim başıma geleceklerin bununla sınırlı olmadığını?! çekilecek çilem varmış a komşular :( akşamına, dedik gidelim iki türkü dinleyelim, hazır erkan oğur ile ismail demircioğlu bostancıda sahne alıyormuş, huşu içinde kendimizden geçelim... ama benim bahtım kara! ama benim alnımın yazısı yazı değil amına koyayım! gittik bostancıya. gittik gitmesine lakin, ne göreyim?! bu bir yardım gecesi değil miymiş? ben yüzyirmi yıl sonra yeniden sol bir ortama girdim o gün. üstüm başım sol jargon oldu la :/

söz konusu organizasyon küba'ya yardım organizasyonu imiş. kasırgadan zarar gören küba halkı için birleşmiş eller. birleşsin ziyanı yok. çorbada tuzumuz olduysa ne ala. lakin, neden bana o eziyeti yapıyorsun arkadaş sen?! ben zaten sabah beri, türk solu neden bir dizi beyaz dişin ışığına kapılmış, neden bir kutu jöle peşinden gidiyor onu çözememişim daha!! sen bana neden nefes almak için zaman tanımıyorsun?!!

etkinliğin sunucusu, her solcu rakı masasında en az bir adet bulunan tipte bir abi. sesi sigara ve alkolden çatal çatal olmuş (çatalhöyük), bıyıklar nikotin sarısı, kot pantola girmemekte direnen bir gömlek ve onun üzerine giyilmiş bir yelek! bu adamlardan, şayet denk geldiyseniz bilirsiniz, tüm solcu rakı masalarında olur. ikinci dubleden sonra şiir içinde bırakırlar masayı. bunların yüzünden salatadaki taptaze yeşillikler pörsür, soğanlar yıvışır. ağız tadıyla içirmezler insanı. işte böyle bir abi sunuyor organizasyonu. ve elbette, elinde tuttuğu mikrofonu yok sayarak, bağır çağır sunuyor. bu öyle fantastik bir gece ki, kutsal küba bayrağını daha yukarı taşımak için yeminler ediliyor çatalhöyük abi önderliğinde! lakin, bu yeminleri, türkçe bilmediği için anlamayan tek kişinin, salondaki tek kübalı olmasını kimse iplemiyor. hatta, o anda orada bulunan insanlar içinde o abi dışında küba'yı görmüş kimsenin olmaması da benden başka kimseyi ilgilendirmiyor. o abinin de gördüğüne emin değilim ama, büyükelçi olduğuna göre bir kez de olsa küba'da bulunmuştur diye tahmin ediyorum. çatalhöyük abi, emperyalizmin ve elbette amerika'nın anasına bacısına yeterince sövdüğümüze kanaat ettikten sonra, gecenin ilk sanatçısını davet ediyor sahneye: şevval sam! yaa siz bir saat boyunca şevval sam sevimliliklerine maruz kaldınız mı arkadaş, bana bi deyin hele?! eteğini iki yandan tutup, ilkokul müsameresindeymişçesine sağa sola yarım tur salınan bir şevval sam diyorum size!!! lütfen anlayın beni. lütfen anlayın isyanımı!!! yaa bana ibnelik yapmayın, isyan ediyorsam sebebi var lan!!!

sevgili türk solunun duayenleri! ben, yüzyirmi yıl sonra tekrar sol bir ortamda bulunmuş olan kaba şimşek, gördüm ki zerre ilerlememişsiniz yahu! yaa gıdım ilerlememişsiniz ama! gördüğüm tek değişim, samsun sigarasındaki ısrarınızdan vazgeçmiş olmanız. bu da bişey elbette. ama yetmez!!! şimdi bazı tespitlerimi madde madde paylaşacağım sizlerle! artık kendinize bu bilgiler ışığında bi çekidüzen verirsiniz heralde!!!

dost

sldfjksdlfkjs yaa abi bu ne yaa?! hayır bak, iyelik de kullanmıyorsunuz ki bi şeye benzesin. gerçi öyle bile fena ama "ahmet dost" ne yaa? keza bununla birlikte, bir de "arkadaş" var. onu da iyeliksiz kullanıyorsunuz. "fidel arkadaş" sldfkjlsdkfjs. yapmayın abi! iyelik kullansan o da ayrı dert. sanki koluna girip bi hava almaya çıkaracak, dışarıda da temiz bir dayak atacakmışsın gibi olur. "arkadaşım sen bi gelsene şöyle!" gibi. bence bu iki hitap şeklini ivedilikle (ivediliği de silin eliniz değmişken sldkjflsdkfjs) silin jargondan. hacı deyin, hafız deyin, aga deyin, yaa biLader bile olur. valla bak, hepsi olur yaa, ama dost ve arkadaş bitsin artık. söz konusu gecede, o kadar çok dost ve arkadaş dendi ki dört dişim çatladı sıkmaktan :(( mustafa sarıgül nasıl tahammül etmiş yıllarca anlamak güç. şimdiye onun hiç dişinin kalmaması gerekiyordu halbuse. ama günden güne artıyor adeta adamın dişleri :/

repertuar

bir çırpıda ilk aklıma gelenleri sayayım: dostum (hala mı yaa lskdfjsldkjflksdf), arkadaş (ulan bu hitap stillerinin sebebi bu şarkılar mı yoksa lsdkjflsdkfjs), karlı kayın ormanı, leylim ley, çökertme, ey özgürlük, bekle bizi istanbul, çav bella ('çal' diyo lan yarınız lsdkfjdlskfjs), potpori, oyun havalarısdlkjfsdlkfjlsdfs... ilk aklıma gelenler bunlar. elbette çoğaltılabilir. her bir araya gelişinizde şunları söylemeyin artık. zaten hepi topu yedi nota var, milyonlarca şarkı yapıldı siz uyurken :/

mesela, o arkadaş şarkısını, onaltı yaşında bebelerin bir terennüm edişi var, sanırsın yirmi arkadaşını devrim mücadelesinde şehit vermiş. gözler dalıyor, sigara körükleniyor teheeey. yapmayın!

zülfü livaneli'nin sesi devrimi engelledi abi benden söylemesi. enerjiniz çekildi haberiniz yok. nasıl tahammül ettiniz o sese yıllarca?! sırf bu yüzden çıkarın repertuardan onun şarkılarını bence.

diğerleri neyse de, çökertme'yi repertuardan çıkarmanız şart! büyük bir çoğunluk bu türkünün, istanbul'dan bodrum istikametine gitmekte olan "halil arkadaş" idaresindeki 34 ttv999 plakalı otomobilin, mıcır yolda, sürücünün bir anlık dalgınlığı sonucu kontrolden çıkarak, karşı şeritten gelmekte olan "ibram çavuş" idaresindeki 48 zzz 777 plakalı kamyona çarpması sonucu meydana gelen kazada ölen "halil arkadaş" (41) için yakılmış bir ağıt olduğunu sanıyor bence. yoksa neden "burası da 'asfalt' değil halilim" desinler ki? :/

tek sorun bu da değil çökertme hususunda. bunu söylediğiniz an otomatikman birileri çıkıp oynuyor! ona oynamak denirse tabi sldkfjlsdkfs. genelde bu cevval arkadaşlar ağır alkol etkisi altında oluyorlar. e zeybek dediğin şey de biraz denge istiyor malum. zira tek ayak havada duruyorsun saniyelerce. ama bu amcalar alkollü! onu da geç, yıllarca solcu rakı sofralarında çatalhöyük abi gibilerden şiir dinleye dinleye orta kulağı da ellerine almış oluyorlar. yani denge problemleri default zaten bu amcaların. o zaman da zeybek oynamıyorlar da sanki tarihteki tüm zeybeklerin kemiklerini sızlatıyorlar el birliğiyle. bu da çökertmeyi çıkarmanız için önemli bir sebep sanıyorum. lan hiçbirine aklınız yatmadıysa o amcalara acıyın amına koyim! hiç mi insafınız yok yahu?! düşüp kıracaklar götü başı!!! çökertme konusunda sorun çıkarmayın lütfen!!

che tişörtü

genç solcular için diyorum. yeter la! bolivyalısı, kübalısı bu kadar benimsemedi adamı. lan fidel sizin kadar sevmedi adamcağızı yeminle! ev tişörtü yapın artık onları rica ederim.

halay-ı mukaddes

lsdkfjsldkfjlsf tabi ki yok lan öyle bişey! olmasın yani. ama siz öyleymiş gibi davranıyorsunuz; canım sıkılıyor. abi halay o! eğlence yani. nasıl anlamlar yüklediniz üç ileri, iki geri bir aktiviteye ya. o nasıl ciddi ifadelerdir öyle sdlkfdslkfjs. bari çeşitlendirin. hep aynı olmasın. gerçi onu bile beceremiyorsunuz; ben de kimden çeşit bekliyorsam?! o katıldığım gecede, sekiz kişi halay çekti, sekizi de ayrı emprovize takıldı sldkfjsdklfjs. istatistik bilimine göre bir yerde bazı hareketlerin en azından iki kişide senkronize olması gerekiyordu ama herifler bilimi de dize getirdi la sdkfjlskdfjs. çalan müzik ne olursa olsun, ritm ne olursa olsun, elleri belinde hep aynı şekilde seken yeşilli ablayı saymıyorum bile. onu bilim incelemeli! en azından ortopedistler incelesin. zira sanırım kendisinde kalça çıkığı vardı; kalça sürekli sağa çekiyodu :/

sakal bıyık

erkeklere karışmam bu konuda. adam sakallarının arasında bir şey besliyor belki, belki bir habitat olmuş orada (suavi) o sebepten karışmam. ama kadınlar... abla allah aşkına tıraş olun yaa :(( solcu bıyığı kavramı erkekler için var, siz hepten karıştırdınız her şeyi birbirine! yandı devreler resmen! iple de alabilirsiniz. ilk aşamada kalın ip alın ama :/

saç

kadını erkeği fark etmiyor bu konuda. niye besleme model geziyorsunuz arkadaş?! gidin benim berbere, selamımı söyleyin, düzgün bir model yapsın. içim parçalanıyor sizleri öyle gördükçe yaa :( hayır! mustafa sarıgül'ü örnek almıyorsunuz o konuda?! ülkemizin jöle rezervleri bu yükü kaldıramaz!!

bülent ecevit

biliyorum, emperyalist dünyanın söylediği her şeye şüpheyle yaklaşıyorsunuz. inanasınız gelmiyor. ama benim adli tıpta tanışlarım var, vallahi ölmüş rahmetli. yaa sizin yüzünüzden "ölmüş rahmetli" gibi saçma sapan bir kalıp kullandım, delirttiniz beni. öldü adam! bana inanmıyorsanız rahşan ecevit'e sorun. o yaşıyo hala :\ yaa abi saçmalama ne elvis'i ne diyon bi git şurdan yaa! alın lan şunu başımdan!!! adam için helva kavurun, lokma dökün bir şey yapmak istiyorsanız. oy vermeyin lan ölü adama; günah! sarıgül'e de vermeyin ama :( ohooo siz harbi hiç beni dinlemiyorsunuz. kızıyorum ama!

can baba

hepiniz mi rahmetliyle rakı kadehi tokuşturdunuz anlamıyorum ki ben lsdjkfsldkfjlsdkfj. onbeş yaşında adamların bir can baba deyişi var, sanki şiirlerini ilk onlara okutmuş "yaa şöyle bişi yazdım nası olmuş?" diyerek. nabıyonuz abicim? can yücel deyince değeri mi azalıyor? yoksa can baba deyince siz mi kıymetli oluyorsunuz? nazım hikmet'e bir müddet daha nazım deyin ama bu can baba muhabbetine son verin! "nazım" şeklinde hitabı da bu ekstra duruma alışana kadar izin veriyorum ha ona göre!! sonra o da bitecek.

deniz baykal

yuh artık bunu da benim söylememe gerek yok heralde sldkjfsldkfjlsdkfjs. bak hemen mustafa sarıgül diyo yaa! la olm nalakası var?! ikisini de silin aklınızdan. sarıgül kabineyi saba tümer'iyle, izzet yıldızhan'ıyla doldurursa napacan?! avrupa birliği gözümüzü alıyorsunuz deyip hepten sırtını dönmez mi bize?! pancurları kapamaz mı dangalak?!!! yaa bu sarıgül'e günde iki paket sigara mı içirsek? yanında da bol şekerli kahve? bence güzel fikir. düşünün bunu.

***

neyse ki şevval sam'dan sonra erkan oğur ve ismail hakkı demircioğlu çıktı da sahneye, normale döndüm. bu normale dönmüş halim. dönmesem, üç cilt yazardım heralde lsdkjflsdkfjs.

kaybolan değerlerimiz #1: çocuk döğüştürmece

2009-08-27T22:29:00.003+03:00

geçip gideeeen huuuu zamanları huuuuu bir yerlerde bulsaaaaam... demiş ya mirkelam. işte benim ne zaman böyle kaybedilmiş, yitirilmiş, unutulmuş örflerimiz, ananelerimiz falan aklıma gelse, böyle bir kötü oluyorum. bi bişey oluyorum o zaman ben. midem falan ekşiyo la! soda da işe yaramıyo, ne pis bişey o yaa :( e dedim madem şeyoluyorum, o zaman sosyal sorumluluk saybisi bir insan olarak bunları yazayım ki gelecek nesiller bihaber olmasın bu güzelliklerden. çünkü efendim, söz uçar yazı kalın! bold italik :/

malumunuz, halk arasında çocuk denen, biz bilim adamlarının PİJ diye tabir ettiği insan yavruları var. bu yaratıklara bilimsel açıdan bakarsak, bunlar aslında biz yetişkinleri eğlendirmek için varlar. işte böyle alıyorsun ortaya oynuyosun falan. ne bileyim havaya atıp tutmaç mesela. ya da işte küfür öğretip, ona buna anansikim dedirtmeler şirin şirin. bu şekil şeyler için varlar. işte bu eğlencelerden bir tanesi de bunları döğüştürmecedir. geleneklerimiz böyle lan. bu gelenek bunlardaki bir bug'dan dolayı bulunmuş zamanında. çünkü bunlardaki o bug yüzünden büyüyüp semirmelerini engelleyemiyorsun. büyüyor pijler. o zaman da havaya atıp tutmaç olmuyor mesela. beli ağrıyor insanın. işte, "git şuna ananıskim de" dediğin zaman sana küfür edip kaçıyo falan pij. işin yoksa onun peşinden koş. kim uğraşır diye düşünmüş atalarımız bu koşmaların üzerine ve işte bu çocuk döğüştürmece çıkmış ortaya.

bu iş için ihtiyacımız olan şey sadece iki adet maksimum beş yaşlı ingiliz tayı lskdflksdfjls. şaka lan hemen gaza gelip atlara vermeyin zavallıları. en fazla beş yaşında iki velet buluyorsunuz. sonra bunlara bir takım sihirli sözcükleri söylemeniz icabediyor. misal, "la ahmet bu vedat seni dövermiş" gibi. ya da nebleyim, "ahmet, vedatı döversen sana gazoz alırım ama sen dövemezsin heralde" gibi. bu tarz gaz verici şeyler söylüyorsunuz. o zaman bu gerizekalılar hemen, "yöööeee bog dövör ben ona bi vurarsaaaam" falan gibi embesil embesil konuşup saldırıyorlar hasımlarına. hazırlık evresi çok basit lan. sonra keyifli keyifli izliyorsunuz ;)

şimdi bazılarınız çıkıp bunun insanlık dışı falan olduğunu söyler kesin. halbuse bunu öyle horoz döğüşü, ya da neblim köpek döğüşü gibi, efendime söylim deve güleşi gibi düşünmeyin. sonuçta onların beyni yok. tabi olm, denize girip deve güleşi yapan adamda beyin mi olur?! köpeğin, horozun falan analitik düşünmesini bekleyecek halimiz yok heralde. ama çocuk la bu, insan yavrusu yani. hani düşünebilen varlıkların yavrusu. e yaşı da olmuş BEŞ! artık bana onu savunmayın o saatten sonra. akıllı olsun, gaza gelmesin; bananesi.

hem bak mesela, şimdi bu geleneğimiz yaşıyor olsa fena mı olur? üzerinden bahis falan oynanır, devletimiz de kazanır, biz de kazanırız. iddaa gibi la. canlı yayınları olur, canlı yayın gelirlerinden aileleri de sebeplenir. zırlayıp, oraya buraya sıçmaktan başka bir işe yaramayan o yaratıklar, aile bütçesine katkı sağlamış olur. bence olur bunlar. olurdu yani. şayet biz millet olarak bu kadar batı hayranı olmasaydık. bir bir kopardılar bizi köklerimizden allah kahretsin!

ben ortaokuldayken, bakkalın oğlu alpay'la bu spora gönül vermiştik. benim döğüşçüm mesut'tu. mesut böyle gürbüz bir çocuk. cüssesiyle rakiplerinin içine korku salıp, maça bir sıfır önde başlardı. aslında biraz yüreksizdi ama kafası pek çalışmadığı için döğüştürmek kolaydı. cüssesinden sonraki en büyük özelliği ÖLDÜRÜCÜ EFEKTLERİYDİ. zaten onlar da olmasa cüsse falan sökmezdi yani. "mesut la bu fikret seni sikermiş, öyle diyo" dedim mi, "yaaa ben onu sikerim bi kere" deyip, gözünü kapar, boşluğa doğru savururdu yumruklarını, DıFŞ GiŞşşŞ falan diye diye. hıyarın tek handikapı, gözlerini kapamasıydı. allahın tırsağı yaa. neyse ki diğerleri bunun cüsse ve efektlerden ölesiye korkuyordu da fazla saldıramıyorlardı. alpay'ın az kolasını içmedim o zamanlar ;)) ta ki alpay sercan'ı keşfedene kadar. sercan mesut'un yarısı kadardı ama kemikli insan siniri varmış pijde, bilemedik ki o zaman. alpay'a karşı tek mağlubiyetim odur. ibnenin evladı nasıl zıpladıysa mesutun üzerine, amına koydu şampiyonumun. zaten kariyerimizin bitmesine de o pij sebep oldu.

bu mesut'un amına koyuyordu tam. benim zaten moralim bozulmuş, mesut'un amına koyacam maçtan sonra, ona bileniyorum. bir yandan da alpay'ın soktuğu laflar var filan. delirmişim. faul yaptı pij! ısırıyo la mesut'u! BENİM ŞAMPİYONUMU ISIRIYO ARKADAŞ! faul olunca tabi ben hemen araya girdim. aldım mesut'u elinden. bu da ben araya girince gaza gelmiş götveren, hem ağlıyo, hem küfrediyo, arkamdan doğru hamleler yapıyo sercan'a doğru. ben, "SAKİN OL ŞAMPİYON" falan diyorum buna. içimden de "ben birazdan sikicem senin ananı" diyorum tabi! neyse la bi baktım ben, sercan da ağlıyo. lan buna noldu dememe kalmadı, baktım ağzı kanıyo. ayırırken elim mi çarpmış ne. hemen tabi çikolata filan verdik bunlara en ucuzundan. ama rüşvet sökmemiş ibneye. beş dakka sonra anası geldi bi hışımla. bir takım rencide edici laflar filan. yaa diyoruz, "birsen abla biz manyak mıyız? neden döğüştürelim çocukları? onlar kendileri şeyolmuştu biz ayırdık, hatta çikolata falan verdik". ama dinletemedik kadına. rencide edici tavrına devam edince, biz de, "eeeh ne var yaaa eylendik biraz ahbap, sakin ol ha!" falan dedik. tabi kendisine bizi rencide etmesi yetmemiş zaar, anneme de gitmiş anlatmış :(( akşam evde annem de rencide etti biraz. sonra bırakmak zorunda kaldık bu nefis geleneği :((

şimdi mesela bakıyorum ben gençlere, hep sanal olmuşlar. ellerinde bi joystick, sanal sanal çocukları döğüştürüyolar. hep suni her şey :( halbuse şimdi devam etse bu gelenek, internetten de yayınlarsın vebkemle filan. bahis de oynatırsın illegal. mis gibi olur la. ah ulan sercan, bir devri bitirdin ibnenin evladı!

EsKİdEn KoMŞuLuK VaRDı!!!

size de oluyor mu?

2009-07-20T22:38:00.004+03:00

bana son zamanlarda çok fazla oluyor. ne oluyor diyeceksiniz şimdi. valla ben de bilmiyorum. o olan neyse, artık çok oluyor.

bak şimdi de aynısı oldu. siz fark etmediniz. çünkü, yine bir dolu cümle yazıp sildim. olan bu aslında. bu zamana kadar yazı yazmak güzel bir saklanma biçimiyken, şimdi ziyadesiyle ortaya çıkmama sebep oluyor. siliyorum ben de.

şimdi saklanma biçimi falan deyince denyo ergen muhabbeti gibi oldu. aslında tam öyle değil. bu yazıları yazan da benim. ama bunlar sayısı tam bilinmeyen benlerden sadece birkaçının yazdıkları. ve takdir edersiniz ki hepimiz, internet denen bu şizofren sığınağında, benliklerimizin sadece bir kısmını sunuyoruz insanlara. ben de öyle yapıyorum işte nedir yani.

- iyi de neden bu sıra saklamam gerekenler çıkıyor ortaya?
- havalardandır.
- eyvallah.

şeyi düşündünüz mü hiç? modern insanın yalnızlığında, son derece çağdaş, üstün teknolojiyle bezenmiş spor salonlarının rolünü? ben düşündüm. bu koşu bantlarının yalnızlığımızda büyük payı var bence. çünkü kavuşmak yok sonunda. nasıl koşacağına karar veren bir makinaya emanet etmişsin kendini, aynadaki aksini izleye izleye koşuyorsun. bir yere ulaşmak yok. aynı yerdesin. koşmanın doğasına aykırı halbuki bu. ama ferhat mesela, dağı delip kavuşmuş şirin'e. sen olduğun yerde say hala. götünden ter akıta akıta debelen, sonra da hiçbir şeye halin kalmasın. hani o yan tarafta süzdüğün manita? halin var mı ona dokunmaya? saçma! düşündüğüm saçma yani.

"seni iyi gördüm" bir ölüye söylenebilir mi? söylenebilir belki ama söylenmese daha iyi. insan kendiyle en çok çelişen canlı lan. "insan doğduğu andan itibaren ölmeye başlar" diyen yazara helal olsun deyip alkışlar. sonra sözlüğe yaşamayı ölümün zıttı olarak yazar.

böyle bir on gündür falan bir dolu insanı rahatsız ettim. işi gücü bırakıp benimle uğraştı insanlar. insan sevinse mi, üzülse mi bilemiyor. sadece utanıyorsun. çünkü bencilliğini fark ediyorsun. insanlar sanki kendi dertleri bitmiş gibi enerjilerini sana harcıyorlar. garip bir rezillik hali. ama en azından şunu anlıyorsun; kafan attığında kaçıp gidecek bir yer ve orada seninle ilgilenecek insanlar olması çok güzel. gerçi onlar için de öyle mi bilemiyorum. onlar, "biz sevindik; senin 'insan' olduğunu görmek güzel" dediler ama... demek ben önceden hayvanmışım. hayvan halim daha güzel bence.

bu nasıl bir yazı oluyor lan?! yahu gittik geldik, dedik acaba bizim manyaklar neler yazmış bakalım bi, ama orda da müslüm coşmuş. wereyda eşzamanlı hüzünlenmelerden bahsetmiş. e demek ki gerçekten havadan oluyor lan bu!

bugün şirkete bir uyarı yazısı geldi. yıllardır beraber iş yaptığım bir abimin ekonomik olarak iyi değilmiş durumu. şirketinin hesaplarına tedbir konmuş, ödeme yapmayın falan diye uyarmış bizi devletimiz sağolsun. sevgili genel müdürüm de, aç konuş biz bu adama ödeme yapmıyoruz gibi bir şeyler dedi. ben bu adamla yıllardır iş yapıyorum. çocukluğumu bilir. bundan yıllar önce orospu çocuğunun teki silahını çekip üç el sıktığında aslan gibi duruyordu yanımda. akabinde ilk yumruğu da o vurmuştu o piçe. arayamadım ben de. ne denir ki adama? ne denir arkadaş bilmiyorum ben.

ben geçen hafta biraz bazen yüzdüm. yüzdüm dediysem... işte böyle daldım suya, nefesim tükenene kadar durdum. karadan gelen sesler gitti. güzel bir ortam. kafamı her çıkardığımda baktım, ne çok insan yüzüyor. hepsi de kafasını muhakkak gömüyor suya. bazıları borular almış ağzına, daha çok durmak için suyun altında. ben yapmadım öyle. hep kendim başıma kalayım dedim suda. baktım ne kadar çok insan yüzüyor, şuna karar verdim. bu yüzmeler insanın atalarına sitemi. evrime isyan bu. bence evrim varabileceği en üst noktada. şimdi geriye evrilmek (devrilmek?) istiyoruz hepimiz. çünkü karada huzur yok. insanoğlu pişman. karada gürültü var. bazıları birbirlerinin bacaklarının arasından geçip ekiri kikiri diye gülüyor, onlar hariç. onlar karada kalabilir. ama bu böyle.

ya bu saatler kötü işte. gerçekten kötü. birilerinin beni çok sağlam dövmesi lazım. bir de şu playlisti değiştirirlerse süper olur. bunlar çok etkili çünkü bu durumumda. ama müzeyyen de fena söylüyor be kardeşim, insanın eli varmıyor değiştirmeye.

bazen hepimiz çok sıkıcı insanlar olabiliriz, ben de o bazenlerden birini yaşıyorum, o sebepten affola.

otopsi

2009-07-07T20:40:00.000+03:00

-baldıran otu mu o? kaynat da içelim.

uydur bir yalan inanalım dayıoğlu; güzelinden olsun. güneşe tahammülümüz yok madem, uyuyalım. ya da kan içinde bırakıp akşamüstü denizin üzerinde güneşi, rakıya sığınalım.

-tutun kollarımdan düş(l)erim şimdi.

içimde sesler var dayıoğlu, metalik ve keskin. anlat ki duymayayım. poyraz çıksın, kulaklarımda uğuldasın ki duymayayım. içimdeki sesler içimi deşiyor; yalanlarla, dalgalarla birlik ol gürültü yap dayıoğlu. anlat dayıoğlu unutalım.

-üşüyorsun hırkamı al melâmi.

zırh bir kez çıktı mı giyilmiyor geri dayıoğlu. duvar örelim. pencere nemize gerek?

-yanlış yaşayıp doğru ölelim ne var?

demokrasi kadar büyük yalanlar uydur dayıoğlu. mezeden de al, hiç bi şey yemedin? seçip seçip birilerini, ne de güzel yanılalım.

-ilk başta soğuk ama yaşadıkça alışıyorsun.

intiharımıza hayat süsü verelim dayıoğlu; ağlamamıza kahkaha. rakıya buz istemez. büyük hissediyorum dayıoğlu, yaş üzüm olanından. biraz daha topik? yanlış hayat araf'tan döner.

-bu mavi deniz mi renk?

"denize açıldı içimizden biri niçin gittiğini söylemeden". alnımı çizen dizeler asaf'tan çıkar.

-"al kalemi derdimi yaz"

yazıya saklanalım dayıoğlu. sıcak yine neyse de, nem fena asıl. nem kaldı?

bir türkü tut, bir dilek söyle dayıoğlu, bin muma üfle. bir nefes, bir umut ver dayıoğlu, bir sebep söyle. yaşayalım.

yalanlar söyle dayıoğlu. ki katlanalım. her yanımız kat izi.

geç oldu, iç de kalkalım.

-ziyade olsun tanrım, elhamdülillah.

bazı şeyler

2009-07-02T13:20:00.005+03:00

bazı şeyleri açıklığa kavuşturalım bence. bir kere oldum olası ne ben insanları anladım, ne de onlar beni. bunu bir kenara not edelim; bu önemli. en başlarda, yani ben çocukken, bunun sebebi tamamen benim semeliğimdi. çocuk dediğin gerizekalı bir varlık neticede. hepimiz gerizekalıydık. büyüyünce de çok zeki oldum ben, ondan şeyoldu. frekanslarımız tutmuyo yææ, ben çok yüksek bi frekanstan yayın yapıyorum çünkü. neyse dur konu dağılmasın.

ben çocukken bir "fame city" gerçeği vardı. bunu kabul etmeliyiz. kabul edin bunu. fame city bizim yaşam biçimimizi kökten değiştirdi. bak bunu kabul edin, babam gibi inkar yolunu seçmezseniz sevinirim. çünkü babam, fame city olgusunu hep inkar etti. böyle çeşitli uzak doğu tekniklerini kullandı bu inkar için. siz öyle yapmayın. fame city okula devamlılığımızı, harçlıklarımızı değerlendirme biçimlerimizi ve hatta, beslenme alışkanlıklarımızı bile etkiledi. dışarıda bir şey yememiz gerekiyorsa, en ucuzunu yememiz gerekiyordu. böylece daha çok jeton, daha çok jeton, daha çok jeton lsdfjlskfjskldfs. para lazımdı olm anlasanaza yææ. biz de ona göre davrandık. mekdomaltsta hamburger yemektense, istasyon caddesindeki büfelerde gördük işimizi. her kuruş altın değerindeydi la!

işte dolaylı yoldan da olsa fame city, benim o adamla tanışmama vesile oldu! o adam sldkfjsdkjfs. ya kokoreççi la! hemen de gizem şeyapmayın. ama normal bi kokoreççi değil. "sihirbaz kokoreççi". biz yine böyle ucuz yollu yemek araştırırken bir gün, burnumuzu gıdıklayan kokuya doğru ilerledik. kokunun kaynağında bir kokoreç tezgahı ve başında da o adam vardı. o adam önünde sıra olmuş insanlara çeşitli gösteriler yapıyordu o sıra. elindeki süngeri kaybediyo filan. işte onu anlamamıştım misal. "niye yapıyo ki la bu herif bu şekil hareketleri? neden sadece işini yapmıyor?" demiştim arkadaşıma. o da "negzel la işte, ço acaip!" diye karşılık vermişti. yine anlaşamamıştım insanlarla. "abi kokoreç yanıyo :(" dediğimde, sanırım o adam gösterisinin en can alıcı yerinde olduğunu düşündüğünden, zira tezgahı silmek için kullandığı yağlı süngeri sıkıştırdığı avucunun üzerinde diğer elini gezdirerek büyü yapıyordu, ters ters baktı bana. yanık bir kokoreç yedim ben o gün ve canım sıkıldı. arkadaşlarım ise mutluydu. herkes mutluydu. genelde böyleydi zaten, ben onların neden mutlu olduklarını anlamamıştım; onlar da benim neden sıkıldığımı anlamamışlardı. o gün, fame city kariyerimdeki ilk ve tek mini golf oynadığım gündü. çünkü o adamı ve genel olarak her şeyi düşünmek istemiştim. golf bu iş için birebirdi.

(arada yemek yedim, bi takım hareketlenmeler içinde bulundum falan, ne anlattığımı da unuttum. ne diyodum la ben? ne bu zırvalar amına koyim? neyse devam edelim bari)

yıllar sonra birgün (beni anarsaaan kulakların değil kalbin sızlasıııın) arkadaşlarla nevizade'de rakı içiyoruz. o gün de şey var, yeni rakı şenlikleri. işte nevizade'de masaların arasından, pantolonu götünden düşen oğlanlarla, kapkara saçlı, kapkara makyajlı kızlar yerine, beyaz şapkaları kırmızı gömlekleriyle, önlerinde gerdan kıra kıra giden dansöze müzik yapan fininigiller falan geçiyor. güzel bir akşam yani. mezemiz, salatamız, rakımız her şeyimiz tamam. e dansöze de kim hayır der ki? demez bence. demedik de zaten. oynadıkça coştuk. coştukça memelerine para sıkıştırdık. biz memelere para sıkıştırdıkça dansöz coştu. güzel bir sinerji yakaladık. yakalamıştık ki...

nevizade'de o adam belirdi. bu kez renkli saten bir gömlek vardı üzerinde ve mutfak önlüğü yoktu. avucunda bir şeyleri yok ede ede bize doğru yaklaştı. tam yanımızdaki masanın önünde yine mendilleri yok etmeye, bazı şeyleri koparıp/yırtıp sanki hiç koparılmamışlar/yırtılmamışlar gibi eski haline getirmeye başladı. ben, daha yeni doldurulmuş kadehimi tek yudumda bitirdim. tekrar golfe başlamak istemiyordum. golf bana göre bir spor değildi. sopayla bir topa vurup, sonra minik bir arabayla o topun peşinden ordan oraya sürüklenmek fikri delirtiyordu beni. "abi bize iki yarım kokoreç yok etsene, acılı olsun" dedim. o adam beni duymamazlıktan gelirken, masadaki arkadaşlarım ise yine beni anlamıyorlardı. ben de onları anlamıyordum elbette. o adam burnumuzun dibindeyken hala nasıl o ağacın altını şimdi anıyorlardı? ben bu kez, "e abi sen tezgahı da komple yok etmişsin?" deyip kahkaha attım. bu kez beni duymamazlıktan gelemedi. yine gösterisinin en can alıcı yerinde olduğunu düşünmüş olmalı ki ters ters baktı bana. az önce ortadan ikiye böldüğü ipin parçalarını birbirine düğümlemiş, gösteri yaptığı masadaki şişman ingiliz kadını düğümün olduğu yere doğru üfletiyordu o esnada. ben ise ikinci fondipi yapmış, "benim yarımın içini yok edersen makbule geçer, ekmek içi kilo yapıyo" deyip kahkahalarımın dozunu ve haliyle, arkadaşlarımın da şaşkınlığını artırıyordum. o gün arkadaşlarım beni yine anlamadı. o adam bizim masaya yüz vermeden devam etti. yeni rakı yetkilileri, sanırım ağzımla içtiğim için bana diploma verdi. babam o diplomayı da inkar etti. bu kez uzakdoğu teknikleri yoktu. onun yerine tamamen yakın doğudan teknikler kullanıp kafa sikti. yine kimse kimseyi anlamadı diye düşünürken sızdım.

size sürekli yalanlar söylemek istiyorum.

sms

2009-06-28T14:50:00.002+03:00

"selamun aleyküm ben caner. dün gece numaranızı rüyamda gördüm. bu işte bir hayır olduğuna inanıyorum. hakkınızı helal edin..."

helal olsun, eyvallah sldkfjsdlkfjlsdkfjsldkfjsl

das parfum

2009-06-24T19:42:00.003+03:00

bi tane adam var, adı patrik süskint. bu abi, zamanında almanya'ya işçi gelmiş bir türk ailenin kızına gönül veriyo. sonra o aile de kalkıp türkiye'ye kesin dönüş yapıyo filan. neyse bizim patrik de düşüyo yollara aşkı için. geliyo türkiye'ye. işte illa ben seni alacam diyo. kız da gidiyo bunu babasıgile söylüyo. yani tabi aslında anasına söylüyo; babasına söyleyecek büzük yok henüz. ana diyo, valla çocuk kara sevdadan yemeden içmeden kesildi, kalktı anasını atasını vatanını bırakıp buralara kadar geldi diyo. sen bunu babama bi çıtlat diyo. zaten siz vermeseniz bile ben gaçıcam diyo. anası bunu babasına söylüyo. babası önce delleniyo, sikerim lan, elin kabuklusuna verecek gız yok la bende diyo. sonra karısı, işte bildiğiniz kadın fettanlıkları, cingözlükler filan yapıyo ikna ediyo babayı. baba diyo, ama bi şartım var diyo, o kefere sünnet olacak ve burada yaşayacak!

neyse işte kız hemen gidiyo bunu patrik abiye yetiştiriyo. diyo, babamın şartları bundan bundan ibaret diyo. patrik, yaa tamam burda yaşamak filan okey ama sünnet ne yææ diyo. işte kız da buna, yaa nolcak aşkitom, nasıl olsa kökü sende, hem daha gür çıkar diyo. tamam lan diyo patrik! aşk lan bu, amına bile korum gerekirse diyo. kız da, zaten temennimiz o ailecek patrikim diyo buna. gülüşüyolar filan. yanlarında, patrik ablasının götünü mötünü ellemesin diye bekçilik eden embesil kardeş de anlamadan dinlemeden katılıyo gülüşmelere. godoş!

patrik çiçeğini felan yaptırıp kızı istemeye gidiyo. diyo, allahın emri peygamberin kavliyle raki şiş kebap çok güzel yine gelecek ben :) şakalaşmalar filan oluyo. söz yapılıyo hemen. işte patrik'e görkemli! bir sünnet yapılıyor filan. evleniyo bunlar.

gel zaman git zaman, patrik ekmek derdinde götü sikilen bi hal almaya başlıyo. aşk maşk kalmıyo tabi. birgün bu işteyken karısı çaldırıyo bunu cepten. arıyo bu geri karıyı. karısı diyo, ben ablamgildeyim diyo, akşam buraya gel diyo direktoman. lan diyo patrik, karı senin ablangil anasının nikahında oturuyo yorma beni oraya kadar. yahu kapının önünden kalkıyo otobüz, otura otura gelirsin işte mıymıntı herif, eniştemle de konuştu ablam diyo karı, bacanağım gelsin de mangal yakalım dedi diyo eniştem. tamam tamam diyo patrik, müşteri var kapatıyorum diyo. kapatıyo bu telefonu, hay sikeyim bacanağını diyo sessizce, önündeki kadına ayakkabısını denetirken. kadın patrik'in küfürünü kısmen duyup irkiliyo. nası irkilmesin amına koyim, bacak sikmek filan. neyse kadın hışımla kalkıp gidiyo tabi bişey almadan. şayze diyo bu sefer patrik.

patrik cevizlibağ'da yeşil kunduradaki mesaisi bitince köprüden karşıya geçip 500t'ye biniyo. 500t hayvan gibi dolup yola çıktıktan sonra, yanındaki şişman teyzenin yarısını kucağında taşıyarak cama yapışmış olan patrik, köprü trafiğinde otobüsteki kesif kokudan ilham alıyo ve başlıyo yazmaya. zaten bu fikir iki yıldır koklamak zorunda olduğu ayaklardan da uyanmış zamanında kafasında. ama kısmet bugüneymiş deyip veriyo cümlelerin, paragrafların gözüne gözüne bizim patrik. iki ay hiç inmiyor 500t'den. tabi saç sakal birbirine karışıyor, leş gibi kokuyor falan ama takdir edersiniz ki bu pek yadırganmıyor. tabi aslında bu kadar uzun sürmez normalde ama işte, arada teyzeler bunu dürtükleyip yer istiyo, yer veriyo patrik filan. ayakta da yazamıyor haliyle. bazen de, ama gerçekten bazen yani, güzel bi kız biniyo, onu kesiyo patrik. yoksa iki üç günde yazılır lan, ne var incecik kitap amına koyim.

neyse işte iki ay sonra otobüsten indiğinde patrik'in elinde, en başında kırmızı kurşun kalemle "das parfum" yazılmış kağıtlar oluyor. patrik sikerler karıyı da bacanağı da, zaten umudu kesmişlerdir benden diyip atlıyo taksiye havaalanına gidiyo. olm adam canından bezmiş zaten yıllarca hans denmesinden! ver elini almanya! sonra kitap yayımlanıyo işte. bu kitabın hikayesi böyle.

ŞiYiR #2

2009-06-16T01:43:00.001+03:00

YakLa$Ma¡ UZakLa$¡DîDîk
DîDîk ëDërîM ha¥atIñI,
ßëñDëñ ßa$kasIña ¥a$atMaM
sëñî,tarîhîñî VururuM,
añILarIñI asarIM,¥ûrëgîñë
saPLarIM këñDîMî

ßëDëñîñDë ¥atI¥a kaLIrIM,
tëñîñDë ßëkLërîM gëLëcëgîMî..
¥akLa$Ma Daha kû¢ûk a$kLara
katLañaMaZsIñ BENÎMLE ÔLÛRSÛN

yaa o değil de

2009-06-13T17:58:00.004+03:00

bundan ikibinikiyüz yıl sonra bile erol evgin'in, o peynir tenekesi suratının hiç değişmeyecek olması; senin benim torun tombalağın karşısında hala aynı gülümsemesiyle, hala AYNI şarkıları söylüyor olacak olması, zira adama şarkı yapan iki kişi de öldü, sadece beni mi tedirgin ediyor lan? böyle ara ara sizin de aklınıza gelmiyor mu? o zaman siz de benim gibi hemen DİVANIN altına saklanmıyor musunuz? kulaklığın süngeri ordaymış lan! ;) en azından onu bulmama yardım ettin sevgili erol. lütfen artık sırıtma ama!!

ŞiYiR

2009-06-11T22:03:00.002+03:00

en önemli öğünüdür günün kahvaltı

gidersen birgün eğer
iki de ekmek al dönerken
bir de peynir katık edip yanına
mis gibi çayımı da demledim mi
değil seni sevgili
feriştahın gelse tanımam
bir de sucuklu yumurta

II

emperyalizmin bayrağıdır beş çayı

sen sevgili!
feodal acıların
emperyalist hezeyanların tutsağı
içme o çayı
içersen yıkılır bu kent
kuşlar da ürer
ve
atları da vururlar
proleter poğaça varsa yanında
içebilirsin ama

ah nerede vah nerede

2009-06-06T00:54:00.003+03:00

amma olay yaptınız lan! oğlum burada adam. demin su almak için mutfağa gittim, baktım açmış dolabı içine bakıyor. lan dedim, napıyon oğlum burda? abi dedi, ben de bilmiyorum ne yaptığımı, kafam allak bullak oldu, sizin holde top sektirebilir miyim? ya dedim, bana kalsa sorun değil ama apartman hayatının belli kuralları var mehmet! bunlara uymalıyız. gece gece komşularımızı rahatsız etmemeliyiz. haklısın abi dedi, düşürdü suratını bu. üzülüyor lan insan. kıyamadım ben de, dedim şu kenarda sektir hadi. ama dedim, abartma, elliye kadar falan sektir. abi benim rekorum altı zaten dedi bu. yer yatağı yaptık benim odaya, uyuyor şimdi. yarın ben bunu en iyisi ümraniye'ye götüreyim de çimende oynasın çocuk. her taraf beton yığını oldu, evlere hapsoldu zavallılar. ümraniye ilaç gibi gelecek sabiye. ibo'yla falan penaltı çekişirler.

bir elde rakımız, bir elde biramız

2009-05-30T13:10:00.003+03:00

kıyak olacak bu gece kafamız!! o yıl, bu yıl; o gün, bu gün; o gece, bu gece!!! bugün istanbul'u ateşe veriyoruz gençler zorunuza gitmesin ahahahaha!!

intak #4

2009-05-27T21:28:00.004+03:00

merhaba, ben de kaba şimşek'in sekiz yıldır cüzdanında taşıdığı prezervatifim. abi allaşkına şu herifi mektebe mi götürüyosunuz, napıyosanız yapın yaa. benimle birlikte fabrikadan çıkan arkadaşlarım doğaya karıştılar lan! ki bizim doğada kaç yıl kaldığımızı söylememe gerek yok sanırım :(( ben bu cüzdandaki yerime geldiğimde bir iz vardı burada. o ize keyifle kurulmuştum. zira sevinmiştim o zaman aktif birine denk geldim diye. ama rivayet muhtelif. kimisi beş yıl taşıdıktan sonra barda bir arkadaşına verdi diyor. bazıları altı yedi yıl taşıdı sonra çöpe attı diyor. bilemiyorum. ama canımdan bezdim artık! :(( şebnem ferah'ın bahsettiği küçük kaygan dünyayı görmeden ölmek istemiyorum allah kahretsin! :(((((

intak #3

2009-05-27T21:09:00.004+03:00

selaaaam sldkfjsdlkfjs. kim olduğumu söylememe gerek yok sanırım lsdfjsldkfjs. ama anlayamayacak kadar andavallar vardır diye söyleyeyim yine de, ben kaba şimşek'in donu.

yaa ne diyo bu mallar allasen? yok eprimişler de yok siksok! inanmayın abicim bu gerizekalılara. ben valla şahsen hayatımdan memnunum. fotoğrafta görüldüğü üzre de taş gibiyim! yaşımı fotoğrafa bakıp tahmin edemezsiniz mesela. beş yaşındayım oğlum ben! ama ilk günkü gibi yepisyeniyim. çünkü ben bu lavuğun karılı kızlı ortamlar için beklettiği tek şekilli donuyum. şimdi neden bu kadar yeni olduğumu anlamışsınızdır sanırım ;) lsdkfjlsdkfjlsdkfjs zararsız bi herif bu kaba. siz bu tişört arkadaşlara falan inanmayın. ha tabi şimdi birazdan çivit mavi, yer yer beyaz, delikli slip donlar gelip yine kötüleyebilirler adamı. ama bana ne yaaa ben kendime bakarım sikerleeeeeer sdlfjsdkfjsdlkfjlksdfjdls.

intak #2

2009-05-27T20:43:00.004+03:00

merhaba, ben de kaba şimşek'in ev şortuyum. metalika tişörtü abinin serzenişlerinden cesaret aldım ve ben de şikayetlerimi söylemek istiyorum. tişört abimin genel dertlerinden ben de muzdaribim :( işte şeftali suyu bulaşan ellerini silmesi, sümüklerini üzerime sürmesi gibi. ve elbette ki eprime! :( ya abiler bu nasıl bir adamdır yaa. inanın çektiklerimizi bir biz, bir de allah biliyor. aslında benim asıl derdim biraz farklı tişört abiyi düşününce. utanıyorum söylemeye :(((

yaa bu adam don giymiyo içine eve gelince!!! :(((( diğer kıyafetlerin yüzüne bakamaz oldum. gururum yerlerde! donlar falan hep benle taşak geçiyorlar :(( siz şimdi şey diye düşünüyorsunuz tabi, işte bu donlar da aynı hammaddeden yapılıyor, senin ne ayrıcalığın var falan! yaa şöyle düşünün, misal sizinle aynı hammaddeden olup da afedersiniz, lüleden yiyen var!! siz neden yemiyorsunuz lüleden o zaman?!?! kusuruma bakmayın böyle bir an sert çıktım ama anlayın halden lütfen :( ağım bile yırtık ve bu adam diktirmiyor yaaa :((( bir de üstümde şey lekeleri var... şey işte anlayın :(((

hayır yani şimdi burada boyutlarla ilgili bir takım sırlar vericem ama onun seviyesine inmek istemiyorum! daha o kadar küçülmedik! lsdkfjsldkfjlsd vicdanınıza kulak verin ve bizi kurtarın! teşekkür ederim :((

intak

2009-05-27T17:53:00.005+03:00

merhaba, ben kaba şimşek denen bu adamın evde giydiği tişörtüm. yani yeri gelip hapşırmasını müteakip eline yapışan balgamı sildiği, kimi zaman arkası kirli porno sidilerini temizlemek için kullandığı, ama ne olursa olsun eve girdiği an üzerine giydiği tek tişört. kusuruma bakmayın, böyle biraz, nasıl desem, perişan halde çıktım karşınıza. gerçi karşınızda olmamın tam olarak sebebi de bu ama yine de utanıyorum işte. sonuçta hala gururumuz var!

ibretlik bir hikaye benimkisi. gençler bu hikayeden ders çıkarmalı :(

aslında her şey çok güzel başlamıştı. boyahanede siyaha boyanmamla birlikte içimde bir umut belirmişti. çünkü bu, suya sabuna dokunmayan, zibidi tişörtlerden olmayacağım hususunda beni umutlandırmıştı. overloktan çıkana kadar tanrıya yalvardım, "tanrım lütfen, kişiliksiz, ne idüğü belirsiz, sözüm ona komik, zibidi bir tişört olmama izin verme" diye. ve overlokçu son dikişlerimi bitirip beni sepete attığında, ortacı sepeti yüklendi ve baskıya doğru yola çıktık. baskı odasına girdiğimizde içim içime sığmıyordu! çığlık atmamak için zor tutuyordum kendimi! çünkü gördüğüm baskılar hep metal grupları ile ilgiliydi dostlar \m/ çünkü metal dediğin şeyin bir felsefesi var! ve bu felsefe sisteme kafa tutan, başı dik, mağrur, saçlı sakallı, bazen orospu çocuğu da olabilen insanların felsefesi!!! hell yeah!!! tanrı sesimi duymuş olmalı ki, o baskı odasından, üzerimde en sevdiğim, adeta taptığım, yaptıkları müziklerle beni benden alan o adamların, metalika adamlarının hayvani karizmatik portreleriyle çıktım!! \m/

bir de şu halime bakın şimdi! :(( ceymsin çiçek bozuğu yüzündeki kraterler resmen gerçek oldu. adamın suratı delik deşik. yakamı artık kontrol edemiyorum. bu, siz insanlardaki çişini tutamama hadisesinden bile beter bir durum. çünkü bir tişörtün namusu boynudur! ve ben namusuma sahip çıkamıyorum şu an :( allah kimseyi elden ayaktan düşürmesin dostlar. çok acı bu. hayır, bu kaba denen gerizekalı, zaman zaman tek omuzu açıkta kaldığı halde bunu bile görmezden geliyor! ibne!! rengimi görüyorsunuz işte. siyah mı, gri mi, füme mi, ne bok olduğu belli değil :( epridim ulan epridim be! siz bir penye için eprimek ne demektir bilir misiniz?! lanet olsun, ben bu hallere düşecek tişört müydüm ulan!!! :(((

peki ya annesinin tehditleri?! hergün elektrikli süpürgenin sesiyle başlayan o ayinle uyanmak ne demektir bilir misiniz siz?! her an yer bezi olma korkusunu?! hergün dostlar hergün!!! ben hergün bu korkuyla uyanıyorum :( allahtan bu andaval bir tek bu işe yarıyor. annesinden koruyor beni. köşe bucak saklıyor hergün. gerçi bu sefer de leş gibi kokuyorum ama en azından o ayrın meydınlı arkadaş gibi annesinin ellerinde ölümüne sıkılmıyorum!!! evet yanlış duymadınız. ayrın meydınlı dostum annesinin ellerinde can verdi ve ben bunu gözlerimle gördüm! allah kahretsin :((((

yaa lanet olsun, ben milletin ayağına paspas olmak istemiyorum! deterjanlı sularda boğulup, ölümüne sıkılmak istemiyorum allah kahretsin!!! :(( onurumla yaşadım, onurumla ölmek istiyorum ben :(( buna hakkım yok mu ha?!

yaa şimdi hakkını da yemeyeyim. hak yemek olmaz. metal felsefesinde yeri yok bunun. "hakkımı yiyen sikimi yesin" diye çok özlü sözü var ozi ozbornün mesela. neyse işte, hakkını yemeyeyim, çok güzel günlerimiz de oldu kendisiyle. beyoğlundaki o pasajda başlayan dostluğumuz, sıklıkla beyoğlunun leş rak barlarında, bir takım günah yuvalarında, öğrenci evlerinde, parklarda, dağlarda, konserlerde gelişti. ben bunu ilk gördüğümde, işte o pasajda yani, saçlı sakallı, leş gibi bi metalciydi. bakmayın şimdi böyle menıcır olduğuna, havalara girdiğine filan. ciğerini bilirim ben ibnenin, ciğerini! yaa bu böyle metalciyim diye geçinir tamam mı, sonra da evde cengiz dinler! dinledik yani. sonuçta o müziğin de bi felsefesi var, yanlış şeyolmasın, kötü demiyorum. rakıyla falan iyi. üzerime mezeler dökmek mi dersin, kusmak mı dersin, ne ararsan bu yavşaktaydı! haa bak ama sayesinde, uzun siyah dalgalı saçlı, bileklerinde deri ipler sarılı, siyah makyajlı, gotik kızların kolları mı dolanmadı belime. sonra efendim bi takım dişi metalci tişörtleriyle altlı üstlü sabaha kadar ;) böyle yatağın kenarında falan. bunları da inkar edemem yani. sütyenler, donlar filan ;)) çakaldı bu yææ \m/

yaaa ama kurtarın beni :( yoruldum artık!! huzur içinde ölmek istiyorum. yaa beni plastik mandalla değiştirsin! yapsın bunu. hiç değilse, çırçır fabrikasında, onurumla can veririm!!! yerlerde paspas olmam :(( bu da bir şeydir! ama böylesi çok onur kırıcı lan anlasanaza beni!!! :(( yaa bak şimdi yaz da geldi. bu giyicek terliğini, beni bakkala da götürecek. böyle bu herif. zerre utanma yok. bakkalın o sırıtışlarını artık kaldıramıyorum :( bi de kızlara bakıyo hayvan o halimizle! üzülüyorum. kurtarın lütfen!!! :(((

haa dur bak unutmadan. şey de var. bu bazen böyle internette kızlarla felan konuşurken, "metalika bitti yææ" falan diyor. üzerinde ben varken hem de!!! ben varken üzerinde, metalika bitti ne demek lan?!?! bundan daha onur kırıcı bir şey olabilir mi bu hayatta?! metalikaya kötü söz söyleyenin ağzının yayını sikerim lan ben!!!! biz daha ölmedik götoğlanları!!!

:(( yaa ben öyle bi an sinirle söyledim onları. sonuçta herkesin kendi fikridir, şeyolmasın :(( lütfen beni kurtarın! :(( hell yeah biçız!!! \m/

tatil günlüğü

2009-05-25T23:52:00.001+03:00

biliyorum, günlerdir tüm blogger alemi panik halde. "acaba kaba bizi terk mi etti?", "acaba onu gücendirecek bir şey mi yaptık?!", "lanet olsun kaba şimşek olmadan yaşamanın ne anlamı var ki lan?!?!" gibi panik yüklü düşüncelere gark oldunuz. çünkü okumuyorsunuz!!! eşşek kafalılar, daha iki post önce mi ne yazmadım mı lan tatile gidiyorum diye? ne geceyarıları evi arayıp annemin babamın yüreğine indiriyorsunuz?! manyak mısınız amına koyim!!! başımın tatlı belaları yææ ;) neyse hadi döndüm tatilden, sizden iyisi yok valla, köftehorlar sizi lsdkfjslkdfjldskf.

lafı daha fazla uzatmadan, günlerdir gözünüze uyku girmesini engelleyen müttiş tatil maceralarımı sizlerle paylaşayım bari!

ilk gün sabah, entel ve kedi seven insanlarıyla meşhur bozcaada'ya ayak bastım. hemen arkadaşın restorana gidip bira içtim. sonra bi bira daha. ve bir bira daha. tabi açıldım ben, dedim açın lan bir tane daha!! sert yaptım elemanlara. çünkü daha bir hafta orada olacaktım ve yüzgöz olmaya gerek yoktu. böyle içe içe öğleni buldum. güneş tepemde cayır cayırdı ama içmeye devam ettim. çocuklara dedim, benim şu gezginlere layık, her tarafından, "dünyanın götüne parmak atmış, huzuru şehirlerin keşmekeşinden kaçıp doğaya sığınmakta bulmuş, okuyan yazan, görmüş GEÇİRMİŞ romantik asi"lik akan sırt çantamı yalıya çıkarın. ben biraz daha içeyim de sonra gidip bir duş alayım! sonrasını hatırlamıyorum. bi uyandım istanbuldayım lan! o arada duş aldım mı, yoksa leş gibi bir on gün mü geçti hiç bilmiyorum sldkfjsdlkfjlksdfjs. şaka lan hemen inanmayın!!!!

şimdi gerçekleri konuşalım! bira içmeye başladım ben tamam mı, sonra dedim, üstümü değiştireyim. şöyle çekeyim şortu terliği, efendime söylim atleti filan. atletin iki kürek kemiği arasında kalan bölgesinde armani logosu olduğunu söylememe gerek yok sanırım ;)) neyse, resmi tatil kostümlerimi giydikten sonra tekrar indim restorana. zaten hemen benim yalının yanında yæææ restoran, zor olmuyo ulaşım yani ;) işte bikaç kanka felan gelmişti adaya, onlara rehberlik yapmak icab ediyodu, ben de hemen tutuşturdum ellerine adanın turistik haritasını, kalemle de işaretledim görmeleri gereken yerleri. tam bir evsahibi gibi! sonra onları yolladıktan sonra içmeye devaaaaam sldkfjsdlkfjdslkfjs.

akşam bunlar geldi tabi hemen yanıma. "ağbi sen kalkmadın mı hiç burdan yaa?" dediler. dedim, "lan ne kalkıcam ben yıllardır geliyorum buraya!". havamı attım. hayvani şekil yaptım heriflere. büzüldü resmen karşımda bunlar tabi. sonra tabi kurdurdum rakı sofrasını. mezeler, balıklar, salatalar, rakılar falan. hayvan gibi de bi manzara! yedik içtik biz. sonra dedim kalkın, sizi bara götüreyim. bara götürdüm bunları. orada da içtik. ben tabi böyle herkesi tanıdığım için, "bana herzamankinden verin arkadaşlar da ne istiyosa getirin, hiçbi şey eksik olmasın, misafirlerime mahçup etmeyin beni koçlar" gibi laflar söyledim mekancılara. şeklimi yaptım! ;) ha sonra kankalar gidince tabi şeyolmadı diyemem :( güneş doğarken uyumuşum.

sonra ben sabah kalktım. işte el yüz yıkama falan. sonra misafirlere o günkü rotalarını anlattım. içmeye başladım! sonra onlar geldi akşam. yine rakı balık olayı. sonra bar. sonra uyku.

bu böyle 19 mayıs egemenlik ve şeylik bayramına kadar aynı tamam mı? tamamsa siliyorum bunları? sınavda çıkacak bak bunlar anlamadığınız yerler varsa silmeyeyim! silmeyeyim tamam.

sonra bunlar gitti. benim bi kanka var, bi o, bi ben, bi de adanın kedileri kaldık lan adada! adanın nüfusu ağırlıklı olarak kedilerden oluşuyor. aslında daha önce rumlar varmış adada, ama bu kediler mübadele zamanı kovalamışlar hepsini. çünkü kedilere asla sahip olamazsınız! kediler karakterli hayvanlar!!! neyse işte biz kaldık adada. bu arada, genç arkadaşlar, oldu da yolunuz cihangir'e düştü diyelim, orada da saçları eşek traşı şeklinde ve kızıl renkli, pala bıyıklı feminist bi hatunla yakınlaşma yaşadınız. işte onunla konuşurken konu tatilden açılırsa, bozcaada'dan bahsederken sadece "ada" derseniz bu size puan kazandıracaktır. hatunu eve atıp bıyıklarını iple almamanız için hiçbir sebep kalmaz bu tavrınızdan sonra!

sonra işte günlerce restoran, bar, yalı arasında içerek geçirdik tatili biz. hergün gündüzden barı hazırladık birileri gelir diye. ama kimse gelmedi!! :( dört herif (ben, benim o kanka, mekanın iki ortağı) kent şeker reklamındaki ihtiyarlar gibi izledik yolları gözümüz yaşlı :( taşak kokusu içinde kaldık! verdik şömineye odunu, attık üstüne sucuk, kanat filan, yedik içtik, yutûpten "bak bak asıl bu süper :)))" diye diye komik vidyo içinde bıraktık üstümüzü başımızı :( taşak kokulu latifeler yapmaktan da geri durmadık! yeri geldi pandik attık birbirimize; yeri geldi seviştik!!! lsdkfjdlskfjlsd yok lan sevişmedik. hala bakiriz :(( bi de o şekilli kahvelerden yapan makinalardan almışlar, onunla felan oynadık. hayvan gibi ses çıkarıyo lan alet! formula gibi! tabi ben öyle sıkıntıdan aleti kurcalarken, hazırladığım yarak kürek kahvelerin parasını vereceğimi düşünmemiştim! :( amma paraymış lan o kahvelerin kilosu!!! kapitalizme boşuna lanet okumuyor demek insanlar yıllardır. her an politik bir kişilik olabilirim bu yüzden. çünkü kahve pahalı lan! :((

sonra işte böyle böyle haftasonu geldi. dedim ben kaçar hacııı!!! çünkü dedim:

YARIN CİMBOMA ÇAKICAAAAAAAZ SLDKFJSLDKFJDSLFJLS

dediğim gibi de oldu! sldkfsdlkfjdslkfjdlskfjls

fıkra yıldırım tuna'dan

2009-05-15T15:54:00.003+03:00

biliyosanız anlatmim ama! sldfkjldjkflsf ürktünüz mü lan fıkra deyince? ürkmeyin.

hayatında en az bir kere hıncal uluç'un köşesine gözü takılan bir insan, bu kalıbı hatırlayacaktır. fıkra yıldırım tuna'dan... gençliğimde hergün eve sabah gazetesi almakta ısrar eden bir ev arkadaşı sahibiydim ben. tabiatım gereği ders notlarını okumamak için, evdeki, üzerinde harfler bulununan her nesneyi okuduğumdan, ben bu kalıbı hayatım boyunca unutamayacağım. yıllardır hıncal bey'in yazdığı herhangi bir neşriyatı okumadığım halde, bu sabah aklıma düştü kendileri. dedim ofise gideyim de bakayım; bu beyefendi hakkında herhangi bir gelişme var mı. zira yıllar önce internette biraz bakmıştım kimin nesidir diye ve hıncal beye yolladığı fıkralardan gayrı bir bilgi bulamamıştım. doğal olarak da hıncal beyimizin ipsiz sapsız aradaşlarından biri zaar deyip; üzerinde durmamıştım. bir insan hayatını fıkra ezberlemeye vakfetmiş ise zaten ona bir şey yapılamaz. bitmiştir. ama bugün baktım ve gördüm ki abimiz olayı kendine site açmaya kadar vardırmış. fıkra sitesi la! bundan daha büyük bir saçmalık olabilir mi yahu?!

sitesinde olayın içyüzünü, kendisini insanlara fıkra ile zulmetmeye iten nedenleri yazmış. işte klasik şey var orda, evde sürekli mizah varmış, babası fıkra anlatırmış, annesi de ondan geri kalmazmış, falanmış filanmış. klasik yani. sadece bir bölüm çok dikkatimi çekti, onu paylaşmak isterim: "Babam Hitler’i Berlin’de canlı dinlemiş ve onun taklidini aynı ses tonlamalarıyla bize yapardı". olay bu bence. işte savaşın ne kadar kötü bir şey olduğunu anlamanız için bir sebep daha. o amına kodumun ikinci dünya savaşı biteli onlarca yıl oldu ama artçıları hala bitmedi! nalet olsun. ha bak, bu konuda da şey var, birinci dünya savaşı böyle değildi mesela. iddaa oynamak gibiydi. almanya'ya oynadı bizimkiler; kaybettiler ve olay bitti. ama ikinci dünya savaşı öyle değil. işte japonları gaza getirdi, her şey sik kadar oldu, pileysiteyşın masrafı falan... sonra bir de bu yıldırım tuna! allah kahretsin!

ya aga bak, bizim de evimizde mizah vardı. hala da var. ama çocukluğumuzdaki mizah değil. evrim geçirdi. yaa millet artık kutsal kitaplara bile revizyon istiyor, sen hala yüz yıl önce baban fıkra anlattı diye niye insanlara zulüm yapıyorsun arkadaş? bu ne yaa?!

misal benim babamın mizah anlayışı farklıydı biz çocukken. işte dışarda arkadaşlarıyla iki tek atardı. sonra eve gelirdi. abimle beni döverdi. bizim çarşamba pazarına dönmüş suratlarımıza bakıp katıla katıla gülerdi. biz de abimle birbirimizin suratına bakıp, ehurek kukurek diye gülerdik. biraz sızlardı yaralar ama gülerdik. kanla, gözyaşıyla sulayarak büyüttük biz bu mizahı!! kolay kaba şimşek olunmuyor efendiler! annem de işte babamın beyaz peynirinden tırtıklardı felan, karınlarını tuta tuta gülerlerdi. ikisi de mizahtan anlayan insanlardı. e tabi evde televizyon da yok, napsın insanlar? bu da onların tarzı der, saygı duyardık abimle. hatta bi keresinde babam, kemal sunal'ı görmüş sinemada mı ne tamam mı. geldi bu eve, hanım dedi, inek şaban diye bi adam var acaip komik!!! dur şu büyük oğlanın ağzını yüzünü bi sikim de ona benzeteyim, keyifli bir akşam olsun, gülelim eğlenelim. hepimiz sevindik tabi. evde televizyon yok ama duyuyoruz sağdan soldan, işte inek şaban şöyle komik, yok böyle eşşoleşşek kıh kıh diyo filan. merak ediyo insan aga!! neyse işte, babam abime girişti böyle, tam benzetemedi ama bayaa güldük. sonra gel zaman git zaman, ben neden kemal sunal'a benzedim lan?! neyse konu o değil zaten.

babam eve televizyon almıyordu; çünkü, TELEVİZYON APTAL KUTUSUDUR! babamın lafı bu. bence son derece de doğru bi laf! babam zeki adamdır. misal, o mizah anlayışında ısrar etmedi. "o, o devrin konjonktüründe olması gereken bir mizahtı, oldu bitti" der her zaman. şimdi evrimine uygun şekilde "cennet mahallesi" izleyip kıkırdar oturma odasında. nasıl olsa yirmidört saat yayında. hiç de eksikliğini çekmez mizahın. işte misal ben, artık heralde tarif etmeme de gerek yok! yaptığım mizah felan hep ortada. nasıl da gülüyorsunuz yazdıklarımı okurken şerefsizler!!! tabi sadece yazdıklarım da değil, benimle muhabbet etme şansına erişenler, ne kadar nüktedan ve şakacı, hoşsehbet bir insan olduğumu da bilirler! abim pek geliştiremedi kendini. yani yine fıkra anlatmaz tabi ama... ya işte böyle emekli öğretmen espirileri filan yapıyor, keh keh gülüyor kendi kendine. dışladık zaten onu. ailenin yüz karası!

diyeceğim o işte. yani bak, her devrin mizah anlayışı farklı be yıldırım tuna! fıkra iyi bir şey değil. yapma bunu artık! insanlara rakı sofralarında işkence etme temel memel diye! bırak rakılarını içsinler. hıncal'la da fazla gezme!

metallica şarkı sözleri #1: orion

2009-05-11T17:17:00.004+03:00

çağımızın vebası: gitmek

2009-05-11T15:17:00.002+03:00

dün sevgili kankam redyohedbengır ile hasbıhal eder iken, komiklik olsun diye "gitmek" ana başlığı altında geyik çevirmemiz akabinde elime aldığım habertürk gazetesinin pazar ekinde bir de ne göreyim a dostlar? yine yeni yeniden, yıllardır yılmadan yaptıkları gibi, medyamızın magazin cenahı "başka bir hayat mümkün" diye özetleyebileceğimiz teraneleriyle doldurmamışlar mı sayfaları?! doldurmuşlar.

hemen açıklayayım da kaynamasın, habertürk çok güzel lan, böyle sayfaları fışır fışır, çok hoş. ht kalitesi! sldfjklskdfjls

bu gitmek muhabbeti üzerine dönen denyo edebiyata vakfedilen enerji, daha aklıbaşında projelere kanalize edileydi, şimdi hepimiz çalışmadan yaşıyorduk. o gitmek edebiyatını bizzat yaşıyorduk hatta! sefahat alemlerinde can veriyordu birçoğumuz. ama yok, anca suya sabuna dokunmadan insanların yarasını kaşısınlar. bir sike derman olmadan, ha babam özenilecek modellerle akılları karıştırsınlar.

nedir bu gitmek hadisesi? hepimizin hayali değil mi? peki neden? çünkü hepimiz ölesiye sıkılıyoruz! mesai denen, hayatımızı siken bir mekanizmanın içinde ömür çürütüyoruz. çünkü hepimizin karnını doyurmak için paraya ihtiyacı var. bunu da büyük çoğunluk olarak birilerinin kurduğu düzende, maaş karşılığı sağlayabiliyoruz ancak. çok büyük hayaller kurmasan da o paraya yaşamak için ihtiyacın var. ama yıllardır haftasonu eklerinde, haftalık ya da aylık dergilerde bize örnek gösterilen adamlar ne diyor? "fazla büyük hayaller kurmadım, karnımı doyurmanın yeterli olduğuna kani oldum, aza tamah ettim vırt zırt". e peki birader o uçak biletlerini kim verdi sana? hangi aza tamah ettin amın evladı?! sanki biz boğazda yalı almak hedefiyle çalışıyoruz! lan bizim derdimiz de haftada bir kurulacak bir rakı sofrası, elli iki haftadan birinde kaçıp saklanacak bir pansiyon odası! kiminki aza tamah etmek bu durumda?!

ben bu modern zaman evliyalarının bir tanesinden bile paranın kaynağını açıklayan bir beyan görmedim. ama bize model olarak pazarlanan hayatlarının, sanki hiç parayla alakadar değilmiş gibi sunulmasından gına geldi. sikeyim "gitmek" diyen dillerinizi yahu!

iki sene evvel sanırım, bozcaada'da güneşin kırmızısıyla yaldır yaldır yanan denizin işaretiyle kurulmuş rakı soframız. mezelerimiz, salatamız, balığımız ve hafif esen bir rüzgarla muhabbete dalmışız. masada daha önceleri gördüğüm ama tanışmadığım, kırklı yaşlarda, uzun saçlı, çiroz bir adam da var. muhabbetin arasında, "kaba bu x abin de kışları tayland'da takılır ha" diyerek, beyefendinin kışları tayland'da takıldığı bilgisini veriyor ortak tanıdığımız. benim de aklıma ilk gelen, "ithalat ihracat işi yapan biri zaar bu herif" oluyor. "çakma ürünler mi ithal ediyosun abi eki eki" diyorum aklımca. ve beyefendi, "çalışmak mı?! hahaayt işim olmaz benim öyle şeylerle" gibisinden, bütün gecemin içine sıçan ukala repliğini savuruyor masaya. amın oğlu! yok efendim yıllardır kış görmemiş de, vay efendim aslında o yaptığı öyle çok pahalı bir şey değilmiş de, daha bir sürü yarak kürek konuşmalar. ne rakıdan, ne balıktan keyif alabildim lan! sonradan aldığım bilgilere göre, istanbul'da babasından kalan hanlar hamamlar varmış beyefendinin. gelen kiralarla da işte böyle modern zaman guruluğu yaparmış. e amcık hoşafı, bizim de olsa hazırda paramız, biz de yaparız senin yaptığını, ne artislik yapıyorsun denyo! çok pahalı bir hayat değilmiş!! vay be!

neyse işte, ben de hemen hazırladım sırt çantamı ve kendimi yollara vuracağım. bir kez gittin mi hep yolcusundur demiş ya şair lsdfkjldskfjls. ben gitmeye vurgunum a dostar varmaya değil sldkfjldskfjls. ya siktirin gidin be! neyse efendim o güne kadar yazmam falan aklınızda olsun, cuma günü ben kaçar! malak gibi yayarak geçireceğim bir haftadan sonra da tıpış tıpış dönerim aranıza :((( şehrin karmaşasından uzak, içsesimi duyabileceğim huzurlu bir mekan klsdjfldskjflskdfjs. deahsiktirin be bi hafta geçse de tatil başlasa amına koyim!

dönmeeeek mümkün mü artık dönmeeeeek onca alkolden sonra yeniden direksiyona geçmeek :((

durduramazsınız!!!

2009-05-07T10:54:00.001+03:00

müsterih olun sevgili bloggerlar! müsterih olun dünyadan bihaber, cahil, cüheyla tebaam!! müsterih olun yüzüme gülüp arkamdan kuyumu kazan ibneler!! şerefsizler!!! ölüyodum lan ölüyodum, hayvan herifler!! bakmayın öyle mal gibi!

blogger ortamlarına girdiğimden beri, çeşitli şer odaklarından tehditler alıyorum bildiğiniz üzre. ama yoook nereden bileceksiniz ki siz bunları amına koyim?! anca, "yææ kaba süper yææ adamım benim" deyin, hayatınızı kakaraya kikiriye vakfedin, adeta bir panda yavrusu gibi, adeta bir koala gibi dert üstü murad üstü takılın siz!! siz busunuz işte! ben burada sizin önünüzdeki karanlık yolları bilgimin ışığı ile aydınlatayım; bu uğurda canımı koyayım ortaya, siz hala orda.... neyse, bugün sinirlenmiycem!!!

şahsıma düzenlenen bir süikast girişimini daha ufak sıyrıklarla atlattım sevgili bloggerlar. canıma kast etmeye çalışan hainlerin bir girişimi daha sonuçsuz kaldı! doktorların uyarılarına rağmen, sorumluluklarının bilincinde, sizleri hep iyiliğe, güzelliğe yönlendirmeye çalışmak için işimin başındayım!! rahat olun siz rahat!! hiç düşünmeyin biz neler yaşıyoruz; ne puştluklarla, ne kalleşliklerle savaşıyoruz! hangi pusulardan canımızı kaybetmek pahasına geçiyoruz!! düşünmeyin siz bunları!!!

dün, kurmaylarımla birlikte, bazı önemli temaslarda bulunmak için, plazanın tekinin dokuzuncu katında bir toplantı gerçekleştirdik. blogger dünyası ve ülkemiz adına son derece önemli konuların görüşüldüğü bu toplantıdan sonra, binadan ayrılmak üzre asansöre bindiğimizde her şey son derece normal görünüyordu. fakat, yanlış hatırlamıyorsam beşinci kat civarlarında, asansör bir garip haller içine girdi. böyle bir yavaşlamalar, sara nöbeti geçiriyormuşçasına bir titremeler falan. o an, kurmaylarımdan en zevzek olanı, asansör yavaşladığı için, sözüm ona şirinlik yaparak zıplamaya başladı. ben olayı kafamda hızlıca süzüp, "lan dur götün başın oynamasın! bu bir tuzak!!!" diyene kadar asansör hızlanmıştı bile dostlarım! saniyelerle ölçülen, fakat sanki bir asırmışçasına geçen o zaman zarfında, artık yolun sonuna geldiğimi düşünmeye başladım. o an bile sadece ve sadece sizlerin bensiz ne yapacağınızı, nasıl ayazda kalmış it yavrusu gibi savunmasız, tir tir titreyen zavallılara dönüşeceğinizi düşünüp hüzünlendim! demek dedim, bir kez daha kötülük kazanacak kaba! ama şunu da düşünmeden edemedim, sen dedim kendime, sen, yapılabilecek her şeyi yaptın! her zaman insanlara doğruyu göstermeye çalıştın!! sen utanılacak bir şey yapmadın kaba diye düşündüm. ve çakıldık!!! asansörün tavanı üzerimize çöker gibi oldu ama iki vida tuttu onu ve kurtardı bizi! tabi biraz acı çektik. ama biz bunu kızılcık şerbeti der içeriz be gülüm nedir yani!!!

hemen şoka giren kurmaylarımı alıp çıktım binadan. yüzlerine su vurdum. çay ısmarladım onlara. belli ki hainler o asansörün dokuzuncu kattan itibaren halatlarından kurtulup çakılmasını istemişlerdi ama ilahi adalet buna izin vermemişti. demek ki yapılacak daha çok işim var! demek ki blogger ortamlarında henüz vazifem bitmedi sevgili bloggerlar. işte işimin başındayım. yine size bilgimin ışığıyla yol açıcam. sizler de umuyorum ki açtığım yolda, gösterdiğim hedefte zirzopluklar yapmaya devam edeceksiniz. allah kahretsin!!

neyse, şimdi ben biraz hava almaya çıkayım. şöyle boğaz havasını ciğerlerime doldurup serin serin biramı yudumlayayım! şu ortama girdiğimden beri, "sözlük yetmedi şimdi de buralara mı dadandın? senden kurtuluş yok mu?! buraları sana yar etmeyiz kaba efendi, zaten hepi topu üç beş manita var!!" gibi mesajlarıyla beni taciz eden vatan millet düşmanları!!! sizi de beklerim!!! belki bu sefer kafama piyano düşürmeye çabalarsınız!!! ama babayı alırsınız!!! şoför ali abinin de dediği gibi: "dualarınızla yaşamadım ki bedduanızla öleyim!"

barcelona'nın teknik direktörü olmak

2009-05-04T21:17:00.004+03:00

konumuz, ingilizce söylemek gerekirse, "being barcelona'nın teknik direktörü". çünkü biliyorum ki son zamanlarda birçoğunuzun kafasını meşgul eden bir konu bu. ben de sorumluluk sahibi bir blogger olarak, tam da vize zamanı gençlerimizin kafasının bu şekil şeylerle karışmasına seyirci kalamadım.

şimdi efendim, ben biliyorum ki birçoğunuz, bu kadar manyak adamların toplandığı bir takımda teknik direktörlüğün çocuk oyuncağı olduğunu düşünüyorsunuz. aferin! nah çocuk oyuncağı!! hıyarlığın lüzumu yok! siz o guardiola'nın neler çektiğini biliyor musunuz lan denyolar?!

ben cumartesiden beri empati yapıyorum. ve anladım ki barcelona'nın teknik direktörü olmak çok zor. bir kere her şeyden önce büyük bir mahcubiyet barındırıyor bu iş. yani bence guardiola sürekli mahçuptur. "ya çocuklar size de mahçup oluyorum, burda böyle tuzluk gibi duruyorum :(" falan diyodur adamcağız. evde çoluğunun çocuğunun yüzüne bakamıyordur o adam! belki çocuklarıyla okulda dalga geçiyordur piçler!

bir işi yaparken, aslında hiçbir iş yapmadığının düşünülmesi çok acı lan! allah düşmanımın başına vermesin. mesela bugün gitsen, desen ki guardiola'ya, "gel seni beşiktaş'ın başına geçirelim". bence hemen kabul eder! yani tabi, önce beşiktaş'ın ne olduğunu öğretmek lazım. işte bir iki maç kaseti izletsek, hemen atlar teklifimizin üzerine. çünkü, serdar özkan'ı, efendim gökhan zan'ı falan görünce, adamın hasretini çektiği şeyi, oyuncuları ikaz etmek, arada sinirlenmek bağırıp çağırmak falan, bu şekil fırsatları sunduğumuzu anlar. oysa şimdi öyle mi? bence bir tek valdes'e bağırabiliyordur garibim. yazık. halbuki kesin o da istiyordur kenarda sinir krizi geçiren teknik direktör modeli olmayı. fatih terim gibi anlamsız jestler ve mimikler yapmayı. çünkü o zaman, halk iyi bir teknik direktör olduğunu düşünüyor. oysa garibim guardiola sadece gollere seviniyor, golü atana göz kırpıyor; birisi yorulunca "hocam!" diyor sahadan, o da hemen başkasını sokuyor.

mesela şeyi düşünüyorum. devre arasında falan soyunma odasında neler konuşuluyor? hani hepimiz izledik ya, fatih terim nası esip gürlüyordu, "çıkın bu lekeyi temizleyin!" gibi, böyle agresif tavırlar falan; futbolcular ayak uçlarına çevirmişler bakışlarını, çıt çıkmıyor. peki ya barcelona soyunma odası? bence orada olay farklıdır. guardiola gidip messi'nin sırtına havlu koyuyordur. ya da yakasından içeri elini sokup, "uuuu yanıyosun! çabuk çabuk çabuk o formayı değiş hasta olucaksın evladım" falan diyodur. "yirmi kere söyledim deli gibi koşma diye!" şeklinde fırça atıyor olabilir mi? lsdfjlsdkfjls. yaa çok zor lan adamın işi. "hadi henry bize bir fıkra anlatsın" bak bu da o soyunma odasında olağandır bence lsdkfjlsdkfjls. yahu taktik tahtasına ne çizebilirsin birader? "topu atıyosunuz messi'ye, o böyle burdan, burdan, burdan, burdan geçiyo, henry'ye atıyo ;)" tahtanın üstü zigzaglarla dolu ve oyuncular sahaya doğru ilerlerken, arkalarında, bir işe yaramadığını düşündüğü için gözyaşlarını gizlemeye çalışan bir guardiola :(( "durun size bi oralet yapayım da ağzınız tatlansın, o kadar yoruldunuz evlatlarım ;)" sdljfldsfjlsdfj off ya daha fazla yazamayacam lan, çok üzülüyorum adamın haline :(((

1 mayıs günlüğü

2009-05-01T12:34:00.000+03:00

efendim gelişmeleri basından takip edenleriniz bilecektir; ev halkı olarak 1 mayıs'ta evimizin salonunda toplanmak için yaptığımız başvuru, annem tarafından, "canım çıktı temizleyene kadar, misafir gelecek, gidin toplantınızı başka yerde yapın!" diyerek reddedildi. fakat, biz bu haklı davamızdan vazgeçecek değildik elbette! bu uğurda gerekirse canımızı vermeye de hazırdık!!!

sabah erkenden kalkıp hazırlandık. ama elbette annem de hazırlıklıydı! holde elektrikli süpürgeyle hazır bulunan anne kuvvetlerine derhal kırlentlerle saldırdık! babamla ablam annemi kırlent yağmuruna tuttu. ben o esnada arka odaları kullanarak salona gitmeye uğraşıyordum. ama annemin evin stratejik noktalarına yerleştiği glade'ler nefes almama imkan vermiyordu! ve düdüklü tencerelerden yükselen buharlardan göz gözü görmüyordu! insanlık dışı bir muameleye maruz kalıyorduk, tüm dünyanın gözleri önünde, resmen orantısız güç ve deterjan kullanılıyordu!! çam kokulu parke cilası ve oda parfümleri!!! :(

tam annemin kurduğu barikatı geçtiğim esnada annem bunu fark etti! elektrikli süpürgesini bana çevirdiği anda, babamla ablam atik davranarak evin diğer tarafındaki dantelleri yerlere atmaya başladılar. annemi en hassas noktasından vurmuştuk. danteller annemin her şeyiydi ve buna seyirci kalamazdı!!! beni bırakıp ablamla babama yöneldi ve ben de bu fırsattan faydalanıp salona ulaştım! şu anda laptopumla birlikte salondayım. içeriden gelen çığlıklar çok karmaşık. haklı davamızda ne durumda olduğumuzu buradan kestirmek çok güç dostlarım :( tek duyduğum, "oraları yeni sildim basmaaa!!!" ve benzeri uyarılar. bütün dünyanın gözü önünde işkenceye maruz kalıyoruz!! salonun kapısına vitrin ve devasa üçlü koltukla barikat kurdum ama erzağım tükenmek üzere :(( ne olacak hiç bilmiyorum. bu yola girdim ve dönüşü yok dostlarım!!! 1987'de bu salonda oynadığı için dayak yiyen abimin anısına haklı direnişimi sürdüreceğim!!

aha babamın çığlıklarını duyuyorum!! sanırım annem camsille saldırdı kendisine! lanet olsun bu orantısız güç kullanımına ne kadar direnebiliriz hiç bilmiyorum! yetkililer uyuyor mu lanet olsun!!! :((

bunun vebalini ödeyemezsin gugıl efendi

2009-04-30T23:34:00.000+03:00

ya da ödersin yaa ne bilim. sonuçta siksok sitelere saçıyosun parayı. demek ki paran çok! ama parayla da saadet olmaz; o ayrı!!

neyse benim konum bu değil zaten. bana ne elalemin parasından. ben işin sosyal boyutundayım!

şimdi efendim bu gugıl dediğimiz nane aslen bir ne? arama motoru değil mi? yani internette bir şey bulmak istediğinde faydalanacağın bir eser. her birimiz de gayet tabi faydalanıyoruz bu eserden. fakat gel gör ki, bıloguma gelen misafirlerin gugılda arattığı şeylere bakarken aklıma dank etti. gençlerimiz gugıla, adeta mahallenin her şeyi bilen, yol gösteren abisi muamelesi yapıyorlar. bir dakika patlama hemen açıcam konuyu!

şimdi efendim benim jenerasyonum, hayatla ilgili en temel bilgileri mahalledeki abilerinden almıştır. hepimizin mahallesinde, başı sıkıştı mı başvurabileceği abileri olurdu. bu adamlar son derece bilge, görmüş geçirmiş abilerdi. sözleri kanun yerine geçerdi. misal zafer abi. bana ve yaşıtlarıma birçok şeyi öğreten zafer abidir. misalse, japon amının kapaklı olduğunu ben zafer abiden öğrendim. yaa şimdi böyle am deyince de biraz sert oldu. vajina diyelim ona biz. vajina terimini okulda öğrenmiştim gerçi. ama zafer abinin bunu öğrettiği zaman daha vajinayı bilmiyordum. bu durumda am dememde de sakınca yok sanki. neyse ama yine de kibar olalım! evet, japon vajinasının kapaklı olduğunu ben şahsen zafer abiden öğrendim diye hatırlıyorum. ya da bi dakka lan, berberde mi öğrenmiştim ben bunu? berberde de öğrenmiş olabilirim. çünkü berberler de benim zamanımın ilim irfan yuvalarıydı. özellikle cinsel bilgiler konusunda. ama orada şöyle bir fark vardı, berber direkt öğretim yapmaz da, böyle müşteri abilerle falan kollektif bir eğitim verilirdi. tamam yaa, ben japon vajinası hakkındaki enformasyonu berberde edinmiştim; doğru.

haa tamam bak şimdi hatırladım. zafer abi, bana ilk vajina resmini gösteren kişidir. ama normal vajina. japona ait değil. çağırdı bigün bu beni, oturmuş böyle bahçe duvarında, elinde de bir kağıt, "kaba lan baksana ne acaip ağız" dedi. gülüyo bi de. ben baktım böyle acayip bir şey, pek ağıza da benzemiyo. "bu ne biçim ağız yææ zafer abi" dedim ben. meğer kağıt katlıymış! bu böyle yavaş yavaş açmaya başladı kağıdı. piç yææ. neyse kağıdın katları açıldıkça bacaklar falan çıktı ortaya. sonra da bir dergiden koparılmış bir kadın resmi olduğunu anladım ben. memeleri falan vardı!!! neyse işte öğretti zafer abi resimdekiler nedir falan. resmi de hediye etti bana :) hala saklarım onu!

işte bu şekil yani, bizim jenerasyon bu şekil öğrendi bazı şeyleri. ama şimdikilere bakıyorum ben, oturmuşlar bilgisayarın başına, almışlar gugılı karşılarına, bekliyorlar ki hayatın sırrını versin onlara! öyle olmaaaz!

ya nasıl arama yapılır gugılda bana bi söyleyin?! nasıl arama yapılır yaa, bu kadar zor mu bunun cevabını vermek?! anahtar kelimeleri yazarsın ararsın. öyle yapmaz mısın? öyle yaparsın. misal, "gülben ergen gizli çekim" falan yazarsın. varsa vardır. yoksa da zorlamazsın daha. zorlamanın alemi yok çünkü. ama şimdiki nesil nasıl arıyor? "gülben ergenin gizli çekim videosu var mı"! bu ne lan?! böyle arama şekli mi olur?! şey mi bekliyor bunlar, yani gugıl cevap vericek bunlara, işte "yok be abi valla olsa dükkan senin" diyecek, bunlar da "yææ yap be abi bi güzellik, bak gördük vermişsin başkalarına işte" falan diyecekler, gugıl da "kim diyosa şerefsizdir! getirsin, ispat etsin kardeşim! bizim sözümüz senettir! kimseye de ayrıcalıklı muamele olmaz bizde!" diyecek. bunu bekliyor bu andavallar! yani gugılı zafer abi yapacaklar akılları sıra. lan o bi makine! bot o, bot!!

şeyi diycem, geçen gelmiş bi tanesi benim biloga. aradığı şeye bak: "hamit altıntopun sevgilisi varmı". gugıla sormuş bunu. o da bana yollamış! lan ben ne bileyim?! yaa ben nerden bileyim hamit'in sevgilisi var mı yok mu? bana ne bundan?! hayır, içim de sızlamadı değil. sonuçta sevmiş; belli. sevenlere yardım etmek sevaptır. ben de almanya'daki tanışlara haber saldım hemen, la dedim, bi sorun soruşturun, bu hamitin bi kırığı var mı, bi konuştuğu falan? cevap bekliyorum şu an. cevap gelir gelmez yazıcam. sevaptır. bak bak, gelmiş bu, cevap da bulamamış ya sorusuna garip, hemen gitmiş bi daha gugıla. bu sefer ne dese beğenirsin? "hamit altıntopun aşk hayatı nasıl". sldkjfldsfjls ya gülüyorum ama üzülüyorum da bi yandan. yazık lan! ya diyelim iyi değil hamit'in aşk hayatı. yaa diyelim ki almanya'daki hatunlar hamit'i arkadaş olarak görüyor! yahu ne yapacaksın bu durumda? sen kimsin bi kere? önce bi adını söyle, bi kendini tanıt, hobilerin nedir falan bunları bırak girişte. sonra bakalım biz de ne yapabiliriz. tabi bunları söylerken, bu yanmakta olan kişinin hep hatun olduğu varsayımından hareket ediyorum ben. başka şekilse orasını hiç bilemem! zaten müdahil de olmam öyle bir durumda söylim baştan! salak yaa sldkfjlsdfjls. kesin şimdi de gugıla içini döküyodur bu, rakı içip! salak! gugıl lan o, zafer abi mi belledin onu dangalak! off yaa neyse sıkıldım yazamıycam daha fazla. gugılınızdan bulun inşallah e mi!!!

vi ar dı vörld, vi ar dı çılgın ;)

muhtarın yeri ocakbaşı şömine

2009-04-30T21:00:00.000+03:00

her gün eve gelirken gözüme takılan bir tabelada yazıyor bu: "muhtarın yeri ocakbaşı şömine"

daha hiç cesaretimi toplayıp kapısını açamadım bu mekanın. camlardan içerisi de gözükmüyor. ocakbaşı olayı hepimizin malumu, işte devasa bi mangalın etrafına diziliyosun, dumanların arasından kebap ve rakı bulmaca falan. ben o kısımda değilim zaten. onu biliyorum. o konu kafamda net!

fakat şömine?! bunu çözemiyorum. ama deliler gibi de merak ediyorum! içeri giricem bigün girmesine de, içerde, şöminenin önündeki posta uzanmış, romantik romantik rakı içip birbirine beyaz peynir yediren bıyıklı adamlar görürsem ne olucak?!?! benim bu gelgitli aklım o şoku nasıl kaldıraak arkadaş?! yapamam bunu! düşünsene lan bıyıklı adamlar, göz süzüyorlar birbirine! dudaklarını ısırıyorlar filan! :(

bazı konuşmalar

2009-04-30T20:54:00.000+03:00

- nabyon la?
- nolsun yaa, yenden sınava girdim açıköğretim falan kanka ;)
- haa askerlikten yırtmak için diyosun.
- şşş ;)

***

- ne la bu suratının hali, ayı boku gibi?
- sorma oğlum yaa, artık iş ciddiye bindi :(
- ne işi lan?
- aabi açıköğretimi bitirmem lazım, iki dersten çakarsam askere alıyolar direk! :(
- hmm kötüymüş.
- dersaneye yazıldım amına koyim, kol gibi girdi!
- ee oğlum ilk üniversitende okul taksitlerini barda pavyonda yerken düşüncektin bunları.
- hatırlatma oğlum yaa :( eşek gibi pişmanım. neyse ama, bitirince beş ayla yırtıyorum. on beş ay yapamam oğlum ben yaa, düşüncesi bile kötü :(
- kolay gelsin bro ne diyim.

***

- nası gidiyo lan okul işleri?
- iyi iyi süper! bi yıl daha kasıcam biticek olm kabus. sonra beş ay askerlik :)
- dersane falan?
- yaa ödemeleri kasıyo ama bi şekilde ödüyorum, napim :(
- allah kolaylık versin.

***

- şş lan bedelli diyo gazete?
- evet yaa ben de ona bakıyodum şimdi :) olm bi çıksa, hemen kredi alırım var ya off :)
- e hani borçlar falan?
- oğlum manyak mısın yaa? sikerler borçları, zaten vizeler de süper geçti. \m/
- e hani beş ay falan?
- ooğlum kaçar mı bu fursat yæææ! :)
- doğru diyosun kaçmaz.
- oğlum bu bedelli olayı süper oldu yaa. ne diyorum biliyo musun?
- ne diyosun?
- şu yeni manita vardı ya, feysbuktan buldum diyodum, hani izmirli?
- hee diyodun, nolmuş?
- ya atlim onun yanına gidim, dinlenim diyorum?
- dinlenim?
- yæææ anla işte be oğlum ;)
- mantıklı görünüyo.

***

- alooo kardeşim naber? nası gidiyo dinlenme işleri?
- iyi iyi süper, beklediğimden de iyi oğluuum!!
- deniz sesi mi o gelen?
- evet oğlum, çeşme'deyiz her şey süper!
- gazetelere falan baktın mı hiç?
- yok be oolum tatildeyim ne gastesi, saçma mısın nesin ehehe.
- bedelli tasarısını geri çektiler.
- hadi yaa :( neyse oğlum, zaten o öyle piyangodan çıkmıştı, nası olsa okulu bitircem beş ay garanti ehehe.
- he işte ben de tam onu diycektim. kısa dönem de kalkıyomuş ahahahaha.
- ...
- ahahahahaha
- ...
- alo? alo? orda mısın lan? ahahaha
- ...
- alooo? oğlum orda mısın? ahahaha lan?!
- ...............................................

baharını paylaş

2009-04-30T15:32:00.000+03:00

entel camiamızın bel kemiği radikal gazetesi, "baharını paylaş" diyerek dijital fotoğraf yarışması başlatmış. demiş ki, bahar geldi, oynadı yaylar yerinden, siz de çekin bişiler de baharı gösterin insanlara. haftasonları galata köprüsünü istila edip, balık tutmaya çalışan insanları denize döken, yurdumun cefakar deklanşör erbapları da hemen fotoğrafa boğmuş radikal kom tereyi elbette.

ben de biraz bakındım fotoğraflara az önce. ama az sonra göreceğiniz, fatih tüylüoğlu isimli arkadaşımıza ait fotoğrafa gelince gerisine bakma ihtiyacı hissetmedim. gerçekten bahar ancak bu kadar güzel anlatılabilir! bu kadar

lskjdflskdjflsdkjflksdjflsfjls

hayata hangi gözlüklerle bakıyorsunuz?

2009-04-28T23:46:00.001+03:00

valla sizi bilmem ama ben bu gözlüklerle bakmak istiyorum. çok merak ediyorum nasıl görünüyor dünya emre kongar gözlüklerinden bakınca. içim içimi yiyor. geceleri uyuyamıyorum :(( hem kim bilir gözlerim ne güzel görünür karşıdan bakınca. iri iri böyle, zeytin zeytin :))

ya aslında o değil. ne zamandır bir hayalim var benim. kimseye anlatamadım bunu :( ay hev e dirim lan! emre kongar'a böyle yandan usulca yaklaşıp, aniden atılıp gözlüklerini çekip almak istiyorum! sonra yapacağı bir takım hareketleri izlemek. evet, böyle bir hayalim var, bir de sigaraaaam, seni içtim durdum sabaahaa kaaadaaaar!

ya aslında bu hayalime iki hafta önce çok yaklaşmıştım. geldi bu böyle anlatıyo bişeyler insanlara, onlar da dinliyo falan, kafa salllıyolar çok anlıyolarmış gibi. bir sürü işadamı, hostes filan. ben dinlemiyorum tabi. hiç sallamadım valla. ne sallıycam yaa, o konuların hepsini biliyorum ben zaten. okudum ben onları. neyse işte o an, madem dinlemiyorum acaba hayalimin peşinden koşsam mı diye düşünmedim değil. ama işlerim vardı. bir takım gereksiz adamların, emre kongar'ın konuşması bitmeden dövülmesi gerekiyordu. gittim dövdüm ben de. tam bir profesyonel gibi!

insan iş hayatına atılınca hayallerini de rafa kaldırıyor :(

inönü stadını bilmeyenler için söylüyorum

2009-04-28T21:40:00.000+03:00

oğlum gerizekalı mısınız? mal mısınız lan siz?! elli yıl oldu lan, hepi topu dört cephe var hala mı ezberleyemediniz?!

bak şimdi son kez anlatıyorum. o yeşil olan bölümde ortada bir yuvarlak var; oraya git. yüzünü denize dön. ne demek denizi göremiyorum?! yavaş yavaş dön kendi etrafında, yüzüne efil efil, tuz kokulu boğaz rüzgarı değecek. işte o zaman dur. şimdi karşındaki alçak tribün "eski açık". arkanda kalan üzeri tenteli yüksek tribün de "yeni açık". sağ tarafında "numaralı tribün" var. şimdi soluna dön. iyi bak o tribüne iyi! efsane "kapalı" lan orası! efendi ol.

off sıkıldım yaa. iyisi mi sen pazar günü gel oraya, büyük ders var pazar günü o zaman öğrenirsin tastamam. allahın salağı yaa!

modern çocuk yetiştirme rehberi

2009-04-27T21:31:00.001+03:00

lafa girmeden önce şunu söyleyeyim hemen. bana, alanya'da yere düşüp zırım zırım zırlayan evladını yerden kaldırmayan alman turisti gördükten sonra, hemen yanındaki kayınçosuna dönüp, "bak gördün mü kayınço, hiç dokanmıyor ki çocuğa, ayağa kalkmayı öğrensin, gavur işte bu işi daha bebelikten başlatıyor, şeyapıyor, biz çok düşüyoruz çocukların üzerine, öyle şeyapmamak lazım aslında" diyerek, batılıların çocuk yetiştirme yöntemlerini ilk yücelten ve bu örneği efsaneleştirerek, güzel vatanımda kuşaktan kuşağa aktarılmasına sebep olan o atletli adamı bulun!! bulun onu bana arkadaş!! amın düdüğü yaa! lan dingil, belki o alman kötü bir ebeveyndi?! belki üç kuruşa yaptığı beş yıldızlı tatilin açık büfesinin etkisine o kadar kaptırmıştı ki kendini, gözleri can çekişen öz evladını bile görmüyordu?! ne biliyorsun sen o yapılanın iyi bir şey olduğunu denyo?! hazır onu bulmuşken, o gerzeği onaylayan kayınçosunu da bulun la bana! çok kinlendim ibnelere akşam akşam!!!

bu adamlara kinlenmemin sebebi, bu topraklarda, modern çocuk yetiştirme siksikinin başlangıcının o efsaneye dayandığına inanmamdır. ha yok öyle değilse, özür dilemesini de bilirim icabında! o konuda sorun olmaz yani.

çocuk dediğin nedir arkadaş? bir çocuğun bilinç düzeyi ile bir antilopunki arasında fark var mıdır? yoktur amına koyim! peki hal böyleyken nedir birader o angut veletlerle, sanki çok anlıyormuş gibi siyaset meydanı ağzıyla konuşmalar?

- hayır batucuğum, abinin paçasını çekmemelisin.
- vöööeeee
- ama böyle konuşmamıştık batu. ne konuşmuştuk seninle evden çıkmadan?
- vöööeee vöööeee
- ama bir daha seni dışarı çıkarmam böyle yaparsaööööeeeeh ne lan bu?! kimle konuşuyorsun amına koyim sen yaa?! ablacım deli misin sen?! çocuk orda "vöööeee"den başka bir şey demiyor, sen hala brif veriyorsun amına kodumun evladına yahu!! tamam, senin o şeklini siktiğimin piçine amına koduğumun diyerek biraz ağır konuşmuş olabilirim ama nolur bir dön bak yaptığın şeye yahu?! hepiniz mi delirdiniz lan?! lan daha çişini tutamayan bir yaratıkla neyin savaşını veriyorsun sen, bir anlat bana yaa?! neyin gösterisi bu?! bir tekmeyle atıcam koşuyoluna çocuğunu, o olacak amına koyim!

ya bak böyle yapıyorsunuz, sonra o selimcan mıydı neydi, televizyonlara çıkıp bilmiş bilmiş konuşan bir çocuk vardı. onun gibi antipatik veletlerle doluyor etrafımız. yarınlarımız la onlar bizim, neden tiksindiriyorsunuz bizi yarınlarımızdan durduk yere?!

- enveeer bırak abinin paçasını!!!!
- vöööeeee
- bırak dedim di mi sana?!?! bı (çat) rak (çat) de (çat) me (çat) dim (çat) mi (çat) ben (çat) sanaaa (çatçat)

haaah işte budur! ellerin dert görmesin ablacım. ne varsa geleneksel yöntemlerde var. dayak cennetten çıkmadır bunu unutmayalım. bu modern çocuk yetiştirme martavallarına prim vermeyelim!!! batuymuş amına koyim!

kendilerini nasıl bitirdiler

2009-04-25T02:04:00.001+03:00

hakan taşıyan:

- güz gülleri gibiyiz, hiç bahar yaşamadık.
- abi güz de bi çeşit bahar ki :)
- :((

bir daha kendisinden haber alınamadı...

aman aman iş olsun da

2009-04-25T01:38:00.000+03:00

ya bak çok net söylüyorum, benim bir daha bu lafı işitmeme sebep olacak ilk kişinin canını yakıcam! çok pis dövücem oğlum ciddiyim! benim orda iflahım sikilmiş, çalışmaktan götüm çıkmış, adam gelmiş bana hala "aman aman iş olsun da" diyor yahu! sokucam sizin optimist, tamahkar hallerinize yahu! insan böyle mi teselli edilir lan dingil herifler?! ya desene sikeyim sistemi, patronunun feriştahını falan. abi sana çok haksızlık ediliyor desene!

ha bavulla para veriliyor şahsıma her ayın ilk günü o ayrı. onu karıştırma şimdi. yeri değil!

intihar planı

2009-04-23T17:31:00.000+03:00

tanrı çok sıkılıyordu. oturup konuşacağı, yatıp sevişeceği, tavlayı koltuğunun altına sıkıştıracağı, tartışıp kafasını gözünü yaracağı kimsesi yoktu. büyük bir yalnızlıktı onunki. ve önünde sonsuz bir hayat vardı. bu sıkıntısını daha da artırıyordu.

zamansızlık içindeki zamanlardan birinde, sıkıntıdan tırnağıyla kanattığı vücudundan kopan bir parçayı izlemeye koyuldu. kopan parça bir zaman sonra öldü ve çürümeye başladı. tanrı'nın kafasında bir ışık yandı. sonsuza kadar yalnız ve sıkıcı bir hayattan kendisini kurtaracak olan şey rastlantı sonucu çıkmıştı karşısına. hemen planını yaptı. önce dünyayı yarattı ve üzerine kendi vücudundan kopardığı parçaları saçtı.

işte o günden beri dünya tanrının intihar planının, insan da tanrı'nın bir parçası oldu. tanrı, o günden beri, vücudundan koparacağı son parçanın ölümüyle kavuşacağı huzurun hayaliyle delice saçtı parçalarını dünyaya...

sarı çizgi

2009-04-23T01:21:00.000+03:00

esasen her zaman tehlikeli değildir sarı çizgiyi geçmek. bazen rayların üzerinde hızla akıp giden trenin rüzgarını daha iyi hissetmeni sağlar.

yılmaz erdoğan duymasın

2009-04-22T16:56:00.000+03:00

"paçalar duble olsun"

yukarıdaki cümleyi, kafalar bir dünya iken intikal edilmiş bir çorbacıda da kurabilirsin; paça kısmını boyuna göre ayarlasın diye, yeni aldığın pantolu terziye verirken de kurabilirsin. ama ne olursa olsun, bu cümleyi yılmaz erdoğan'ın yanında kuramazsın. alır şiir miir yazar, tadını kaçırır. için sızlamaz o zaman, kuzu gerdanını kasapta her görüşünü müteakip yılmaz'a giriştikçe. benim sızlamıyor şahsen. neden sızlasın ki lan, sanki babamın oğlu teallam!

ya bunu buraya yazdık ama internete giriyor mudur adam lan?!

ülkemiz üzerinde oynanan oyunlar!!!

2009-04-10T11:13:00.000+03:00

çaydaçıra, çiftetelli, harman dalı, zeybek, horon, kasap havası, kolbastı, misket, damat halayı... aklıma ilk gelenler bunlar.

LÜTFEN BUNLARA SEYİRCİ KALMAYALIM!!!

hepimiz katılalım bu oyunlara!! biz biliyoruz da mı oynuyoruz?! lütfen ama!!!!

evrensel dil dediğin

2009-04-09T18:14:00.000+03:00

messi'dir messi ağalar!!! yemişim müziği! şu andan itibaren, en az bir beş yıl daha, bu gezegendeki evrensel dil messi'dir. yazın bunu bir kenara. yok inanmıyorum diyorsanız, çıkın yurtdışına test edin arkadaş. denemesi bedava. uçuş milin varsa tabi ;) yoksa vericeksin parasını. eee noldu demin artistlik yapıyordun ya?! madem inanmıyorsun bana, git kendin gör arkadaş. gir ortama, muhabbet tıkandı mı, aklına film ismi, şarkıcı ismi gelmiyor mu artık, hoop hemen ortalık yere söyleyiver messi diye. bak gör nasıl heyecanla kıpraşıyor millet. herkes nasıl bir şeyler söylemek için sıraya giriyor. haaa yok benim işim olmaz futbolla, futbol kitlelerin afyonudur diyorsan, o zaman kastır dur, "hev yu evır biin" falan diye. ben sosyal sorumluluğumu yerine getirdim sonuçta içim rahat.

aynı bizim serdar özkan lan sdlkjfsdlkjflsdkjflsdkfjs.

rusya'da bazı şeyleri düşünmek için fırsatım oldu dostlarım

2009-04-09T16:56:00.000+03:00

hemen de inandınız mı lan?! çok safsınız yæææ. oğlum insanın rusya'da düşünsel bir aktivite gerçekleştirmesi mümkün olabilir mi lan?! bak şimdi böyle söyledim diye hemen nerelere çektiniz kim bilir lafımı, fesatlar sizi ;) düşünemedim; çünkü çok soğuk oğlum orası! beynim buz tuttu lan resmen! çocuklar göllerin üstünde maç yapıyordu oğlum. sevgililer falan nehirlerin üstünde elele yürüyordu!!! jesus walking on the water hesaaabı. neyse işte, bir hafta oldu döneli; döndüğümden beri cep telefonuyla beynime mikrodalga fırın etkisi yapıyorum da anca çözülür gibi oldu buzlar.

ruslar geleneklerine sahip çıkan bir millet. tıpkı japonlar gibi. bunu uçakta anladım. ne zaman ki uçağın tekerleri piste değdi, alkış kıyamet koptu uçağın içinde. oysa bizler bu geleneğimizi unuttuk malesef :( kimse alkışlamıyor inenleri artık. uçakta rusların bu temaşasına şahit olunca, ben de başladım deliler gibi alkışlamaya. ama yanımda yöremde, "lalelide sürekli duyulan alkışların sebebi bu işte, ruslar bir şeyi indirdikten sonra muhakkak alkışlarlar" şeklindeki, son derece ince ve hınzır esprimi yapacak kimse olmadığı için biraz buruktum.

pasaport kontrolünü geçtikten sonra, karşılayacağı kişinin isminin yazılı olduğu kartonu elinde tutmak yerine göğsüne yapıştıran kişi de elbette benim şoförüm olabilirdi. başka kim hayatında sürekli mallıklarla uğraşmak zorundadır ki şu dünyada zaten?! neyse, tokalaştık sevgili şoförümle ve bindik arabaya. yolda şoför rusça, ben ingilizce, nefis bir muhabbete daldık. ikimiz de birbirimizi anlamadan moron gibi ısrarla konuştuk bir süre. üstelik ben ingilizce de bilmiyorum lan! bunu fark ettiğimde bayağı vakit geçmişti. yani ingilizce bilmediğimi değil; ikimiz ortak bir lisanla konuşamadığımız halde, şoför kendi lisanıyla konuşurken, benim, sanki çok biliyormuşum gibi ısrarla ingilizce kastığımı anlamamdan bahsediyorum. işte onu anladığımda heralde bir kırkbeş dakika falan geçmişti. zaten hep böyle oluyor. bok var çünkü ingilizcede amına koyim! hep dil emperyalizmi işte bu! zaten bu gerzekliği fark ettikten sonra, son derece gönül rahatlığıyla küfürümü savurdum. bunu yaparken de sempatik sempatik gülümsedim ki şoför çakmasın. yolun geri kalanı birbirimize sırıtarak küfür etmemizle geçti. yani en azından ben ettim, şoförü bilmem.

şimdi tabi, rusya'ya gitmemle alakalı bazılarınızın aklına yine fesat düşünceler gelecektir. gelmesin. ben rusya'ya hem iş, hem de dilimi geliştirmek için gittim. dilimi derken, lisan manasında yani!! orda yanlış anlaşılma olmasın. "russian institute" isimli, son derece meşhur bir okula gittim orda. bu okul bizim anadolu üniversitesi gibi. isterseniz emulede falan dersleri var; indirip izleyebilirsiniz. sadece sınavlara girerek diplomanızı alırsınız. üstelik diplomada açıköğretim ibaresi yok!!! peki ben neden bu lisanı öğrenmek istiyorum diye sordunuz tabi siz haliyle. çünkü ben yazarları orjinal dilinden okumayı severim lanet olsun!!! misal ayşe kulin olsun, efendim bir mehmet coşkundeniz olsun, bu yazarları ben hep orjinal dilinden okudum! rusçamı geliştirince de karamazov kardeşler'i okuyacam :)

hemen rusya hakkında en çok sorulan soruya cevap vereyim. rusya'da da çirkin kadın var! evet, belki inanmıyorsunuz ama var lan! üstelik hepsi benim çalıştığım şirketin rusya ofisindeler :(( yani sanırım başka çirkin kadın yoktur rusya'da. ne kadar varsa toplaşmışlar bizim şirkete amına koyim :(( sürekli birader dedim lan düşün hallerini :(( zaten bu rus hanfendilerde bıyıkları tıraş etmek gibi bir huy yok. bir çoğunun altın sarısı bıyıkları gözünüzden kaçıyor haliyle ama bu böyle!!! ve çirkininde bıyık çok dikkat çekiyor. zaten bunu kendilerine de birçok platformda izah etmeye çalıştım. bakın dedim, sürekli bu türklerle evleniyorsunuz, biz esmer ve kıllı insanlarız, yarın öbür gün birçoğunuz evrileceksiniz, öyle pala bıyıklarla gezmeyin amına koyim! bu düzeni değiştirin dedim. ama anlamadılar :( dil bilmek mühim çünkü ve ben henüz başlangıç aşamasındayım :(

orada bazen fıkra gibi ortamlarda da bulundum. misal bir keresinde, böyle alkollü bir iş yemeği ortamında, bir alman, bir rus, bir de ben muhabbete daldık. çünkü ben votkayı çekince her lisanı konuşurum!! o gün de konuştum. dedim bunlara, elli yıl, hadi bilemedin yüzelli yıl sonra ne rus kalır ne alman!! hepiniz türk olacaksınız ulan! dedim. baktım anlamaz gibi baktılar, tercümanıma aynen çevir bu dediklerimi lan dedim. tercüman biraz tırsak bir tip olduğundan, ben işimi sağlama almak için bir de, "vi ar yor hazbınd lan!!!" dedim ve bu söylemimi de huni şekline getirdiğim sol elime sağ elimi şak diye kapak yaparak destekledim. korktu bunlar hemen :))) sonra şaka lan şaka, dost ve kardeş ülkeleriz biz, hiç sizi siker miyiz saçmalamayın dedim gönüllerini aldım. iki votkayı daha çakıp bunlarla halaya tutuştum. halaydan sonra hamit altıntop, fatih tekke falan gibi muhabbetler ettik. sonra ordaki rus garson hanıma, ülkemizdeki rus bağyanlara karşı takınılan yanlış tutumun bilincinde olduğumu, bence onların nataşa değil önce "insan" olduğunu (ellerimle tırnak işareti yapmayı ihmal etmedim insan derken), kaldığım otelin oraya çok yakın olduğunu... yani böyle dostluk mesajları falan verdim. çünkü, her vatandaşın, yurtdışına çıktığı vakit birer turizm elçisi olması gerektiğini bilirim ben!!! ona göre temsil ettim ülkemi!! ülkemizi!!! cennet vatanımızı!!!!

bu küçük gezi yazımı bitirirken sizlere birgün rusyaya yolunuz düşerse işinizi görsün diye biraz rusça öğreteyim. diyelim bir kız gördünüz ve onunla tanışmak, seviyeli sohbetler etmek istiyorsunuz. hemen şunu söyleyin:

"mojna seks? sıkolka?"

yani bu kısaca, bizim edebiyatımızın nadide eserinde dediği gibi, "güzelliğin on par' etmez, göynümdeki aşk olmasa" tarzında bir şey. yani tam öyle değil ama öyle de gibi bir yandan. ben aklıma geldikçe ara ara öğretirim size de lan, paylaşım kutsaldır neticede!!!!

beynimin buzları çözüldü

2009-03-26T13:59:00.000+02:00

Habertürk'te Saba Tümer'in programına konuk olan Nalan, iki yıl önce kendisinde aşırı unutkanlık başladığını fark ettiğini ve cep telefonu kullanmayı bıraktığını anlattı. Nalan, ailesindekileri de cep telefonunu bırakmaları yönünde telkin ettiğini vurgulayarak şunları söyledi: "Çok rahat ettim. Ablama da 'Tez günde bırak inşallah' diyorum. Beyinde mikrodalga fırın etkisi yaratıyor. Sigara gibi bir alışkanlık. Ben iki sene, neredeyse bir bağımlılıktan kurtuluyormuş ruh halindeydim. Sürekli telefonumu bir yerde unuttuğumu zannediyordum. O alışkanlık bir senede geçti."

http://www.sabah.com.tr/gny/haber,6C0C4BA5728E44B5B4995A7F91234C51.html

kral ortam!!!

2009-03-24T22:37:00.000+02:00

beyler koşun lan! az önce gelen maili aynen yapıştırıyorum:

"Her 1 Erkeğe 10 Online Bayan!

Dünyanın en iyi arkadaşlık sitesi şimdi sizide bekliyor.

Sadece private insanların davetiye gönderebildiği bu siteye üye olma şansı yakaladınız.

Şimdi sıra sizde.

Zengin erkekler güzel bayanlar artık sizinle...

Hadi başlayalım"

mesaj yollayan ilk beş kişiye davetiye yolluyorum. e tabi beş davetiye hayvan, sürekli adam alırsak, erkek başına on karı ortalamasını nasıl sabit tutalım cahil herifler!!!! pardon bayan diyecektim ;) bayan sayısı artınca başka herifler de çağırıcam lan takipte olun!!!

bok var çünkü sokakta

2009-03-24T17:30:00.000+02:00

bıkmadılar arkadaş! bitmedi bu salak muhabbet. neymiş, yeni nesil sokağa çıkmıyormuş, hep evde bilgisayar başındalarmış falan filan. bu çocukların sokakta oyun oynamamaları bizi onlardan neden üstün yapıyor ulan?! ne oğlum bu bir türlü bitmeyen romantik isyanlar, hüzünbaz gerzeklikler?! şu siktiğimin ofisinden biraz uzaklaşalım diye sigaraya çıkıyoruz, maruz kaldığım işkenceye bak! ne vardı la sokakta?! NE VARDI ARKADAŞIM SOKAKTA?! lan ben biliyorum, embesil gibi "ebe tura birkiüç" oynuyordunuz siz! "tilki tilki saatin kaç" oynuyordunuz arkadaş, moron moron! bu mu seni bu çocuklardan daha üstün yapıyor?! gerizekalı mısın sen?!

tabi şimdi şöyle bir şey de var. misal benim bir halamınoğlu var. diğerleri kız. halamın tek oğlu var. küçük bu. on beş yaşında sanırım. tam bir bilgisayar kurdu kerata. emesen heklemeler mi dersin, forumlarda moderatörlük mü dersin, ne ararsan var bunda. geçen bize geldiler. ben de hemen benim bilgisayara virüs mü ne girmiş, onu yaptırdım. abisi olarak da tabi sorunları var mı ilgilendim. "kamışa su yürüdü mü lan keranacı?" dedim ben buna. bu bi ağlamaya başladı. ama nasıl ağlamak. windowsun kapanış melodisiyle ağlıyo lan çocuk! neyse, dedim, "oğlum nedir derdin? ibne mi oldun, noldun? bana açılabilirsin" dedim. dedi, "abi benim dalgadubara ethernet şeklinde ama türk kızları hep usb girişli :(". ben çok kötü oldum yaa öyle diyince. sonuçta kuzenim lan, kan bağı var üzülüyor insan :(

kayışı kopmuş bloggerın maceraları #2

2009-03-24T12:12:00.000+02:00

- olayları iyi analiz edip büyük resmi görmek lazım!
- tıklayınca büyüyodur o ;)

şahitler huzurunda uçalım mı hafız?

2009-03-21T12:39:00.000+02:00

daha bir de yorum istiyorsunuz oğlum? ne biçim insanlarsınız lan siz?! buna yorum mu yapılır amına koyim sldkflsdfjls. şahitlerim var! alın bu arkadaşı sldkfsdljflsdfjsl

yalnız esra ceyhan'ın soğukkanlılığına hayran olmamak elde değil lsdkfjlsdkfjls. allaaaaaaaaaah!!!! sizin de gözünüzün önüne, şekerpare'de "baskın væær!!" diyerek kapıya uçan şener şen gelmedi mi? lsdjflsdkfjlsdfj

seçim bürosu

2009-03-20T21:34:00.000+02:00

abi siz ne yapıyorsunuz orada? şu ana kadar kaç seçime şahit oldum bilmiyorum ama, abi anlamıyorum hala, siz ne yapıyorsunuz orada? siz oraya kira ödüyorsunuz değil mi abi? o dükkana kira ödüyorsunuz. camlarına poster asmak için mi yapıyorsunuz abi bunu? bu mantıklı mı abi? ben size nasıl güvenip oy vereyim abi. daha şunun bile boşa harcama olduğunu hesaplayamıyorsan, ben sana neden oy vereyim? vermem. ben zaten yapı olarak anarşistim, ama şimdi hep yanlış yorumlanıyor anarşizm, aslında o şekil bir şey değil anarşizm, yani o düşündüğünüz şey değil o, hep anlamı falan bade olmuş zamanla. çoğu kişi de bilmez bunu. matah bir bilgi bu. neyse, ben yapı olarak, düşünce yapısı, anarşist olduğumdan zaten oy kullanmıyorum ama kullansam da seçim bürosu diye bir dükkan tutup, bütün camları, sanki içerisi görünmesin diye camlarına gazete kağıdı yapıştırılmış, uğur dündar baskını bekleyen, sağlıksız gıdalar imal edilen bir yer gibi posterlerle kaplayan birine oy vermem. bu cümlenin öznesi ile yüklemini düzgün yazmam da süper olay ha bu arada!

ben geçenlerde bir tanesinin içine baktım gizlice. teknoloji namına, konfor namına bir şey yok içerde. dört tane plastik sandalye vardı abi. bu neyin bürosu abi? ne için var burası? çok saçma! evet, çok saçma bu! seçim otobüsleri daha konforlu ve teknolojik! onları kullanın büro olarak. çatısına çıkmak için asansör olanları var. lcd televizyon falan. ful eyçdi! hem paranız cebinizde kalır. paran cebinde kalır diyorum abi! ne malum seçimi kazanacağın?! ya kazanamazsan? yazık parana! çoluğunun çocuğunun rızkı o!

yoksa siz içerisi görünmeyecek şekilde o camları posterlerle kaplayıp, akşamları orada biralamaca mı? ;) hadi hadi anlarım halden! biralamaca di mi abi? ;) olsun olsun yapın tabi. seçim yorgunluğu bu, başka şeye benzemez; bilirim. anlarım halden :) biralamaca demek. afferin, çalışın.

demokrasi ne acaip bir şey.

komşu şirketteki şoför abi

2009-03-17T10:29:00.000+02:00

abi lütfen bir daha saçlarını, aynalı tahirlikten yeni sıyrılmış alişan gibi öne doğru tarama! suratına gülmeyeyim diye kahkaham götümden çıktı lan! :( şimdi ben sigaraya da çıkamam korkudan olm, napçam ben yaa :( hay allah kahretsin! abi ne güzel yandan yandan ayırıyodun saçlarını sen, tam bir semt çocuğu gibi. bir genel müdür şoförüne yakışır şekilde. delikanlı gibi! ama o hal ne be abi?!

hayat beni neden yoruyosun amına koyim?! bu adam firifıraydeylerde badi de giymesin lan?!

kafam karıştı

2009-03-16T12:50:00.000+02:00

e şimdi neden o hanfendi tutuklandı ki? orhan gencebay'a, efendim sezen aksu'ya falan serbest değil miydi bu? böyle öğrenmedik mi biz? beste yapıyorsan serbestti. böyle değil miydi aga bu iş? ama şimdi başka bir değerli bestekarımız neden tutuklandı? off ya dünya bazen anlaşılması çok güç bir yer oluyor; nefeslerim falan daralıyor. bi bişeyler falan.

hep medyanın eksik bilgilendirmesinin acısını çekiyoruz işte. medyamız bilinçsiz ve tembel :(

acaba kanunda değişiklik mi oldu? beste yapanlara da mı yasaklandı bu halt? eğer öyleyse, neden halka duyurulmadı? yurdumun çeşitli barlarında, oksijene hasret, birgün piyasaya sürüp yaza damgasını vuracak albümleri için para biriktiren genç bestekarlar neden bu konuda bilgilendirilmiyor? ya çocuklar yanlış bir şey yapıyorsa bu bilgi eksikliğinden dolayı? yazık.

ya da madde ayrımı mı var? ot serbest, kimyasal yasak gibi? ya da gramaj sınırı? bunlara hep açıklık getirilmeli! ve medyamız bu konuda bizi bilgilendirmeli arkadaş! o hanfendi neden tutuklandı bilmeliyiz!

ve bence orhan gencebay rock müzik yapıyor!

fairplay

2009-03-11T21:47:00.001+02:00

sahada ezeli rakip, dışarda ebedi dost.

fight club

2009-03-11T21:39:00.000+02:00

first rule of the fight club is bir tabela yaptır!
second rule of the fight club is çok büyük yaptırma; vergisi çok!

ünlü hekır t&t durden yine yaptı yapacağını!!!

2009-03-06T15:54:00.001+02:00

hesap makinesinde leblebi yazmış!!!! korkulur bu adamdan. yakında efbiay falan yakalar bunu, fazla da çet met yapmamak lazım bununla aslında.

ismail ünal bırak peşimi

2009-03-06T15:39:00.000+02:00

beşiktaş belediye başkanı ismail ünal'a sesleniyorum. sayın başkan lütfen bırakın peşimi. neden sürekli beni bir yerlere davet etmek için sms atıyorsunuz? hayır, şöyle kopmalı bir partiye de çağırmıyorsunuz ki geleyim. varsa yoksa heykel açılışı, muhtarlık binası açılışı, bilmem ne. bugün de yeni balıkçılar çarşısında, "balık festivali"ne gel diye sms yollamışsınız. lütfen ama. ne yapıcam ben orada? hamsi balığı mı oynatacam tavada? bu nasıl bir eğlence anlayışı?!

sayın ismail ünal, ben beşiktaşlıyım ama sadece kulüp bazında. beşiktaş ilçesi sınırlarında yaşamıyorum ben :( takımın verdiği acı az geliyor, biraz da ben eziyet edeyim diye düşünüyorsanız çok üzülürüm :(( lütfen artık bana sms yollamayın.

travis and tyler durden beşiktaşta oturuyo ona yollayın :)))

ekonomik kriz mağdurlarına yaz tatili önerileri

2009-03-06T14:49:00.000+02:00

az önce şirketin mutfağında, fare gibi kırtkırtkırt kontrplak kemiren hanfendileri görünce hemen fark ettim ki yaz geliyor. evet dostlar yaz geliyor ve millet krizden dolayı ne yapacağını şaşırmış durumda. plan yapamaz hale gelmiş insanlar. ets tur'un o ansiklopedi gibi kataloglarını açamaz olmuş halk :( e madem gidemiycen tatile, daha niye sunta kemiriyon orda gerizekalı!!! git kebap yesene!!!1

neyse konumuz bu değil. sosyal sorumluluk sahibi bir blogger olarak hemen ekonomik krizde halkımız nasıl yaz tatili yapabilir o konu üzerinde düşünmeye başladım. ve bazı fikirler oluştu kafamda. yalan lan sadece bi fikir oluştu. işte o fikir!

bir akrabanızın ya da arkadaşınızın, o da olmadı arkadaşınızın bir arkadaşının yazlığına gidin! şimdi kalkıp bana benim yazlığı olan tanıdığım yok muhabbeti yapma! çünkü six degrees of seperation diye bir şey var cahil! yani dünya küçük. herkes herkesi altı adımda bulur. moskova'da nezih bir gece kulübünde ilkokul öğretmenine bile denk gelebilirsin. işte dünya o kadar küçük. ve o öğretmen, o sümüklü veledin, nasıl da kucağında manitaları lep lep dans ettirdiğini görür!!1 ahaha göt oldu ibne! böyle bu iş. herkes yazlığı olan bir tanıdık bulabilir arkadaş, yeter ki insan buna inansın ve bunun için çabalasın.

işte tüm zamanların değişmeyen yegane bedava tatil şekli! müttiş bir olay. git oraya ve yan gelip yat. ekmek elden su gölden. ye iç sıç denize gir camış gibi yayıl salondaki üçlü koltuğa. bundan daha güzel ve ucuz tatil mi olur lan!

biz zenginlerin bir lafı vardır, "en güzel tekne arkadaşın teknesidir" diye. işte siz fakirler için de en güzel tatil, akraba yazlığında yapılan tatillerdir. "kayınço bi rakı mı açsak ya bu akşam, bi de mangal" falan deyin, sömürün ibneyi. çekinmeyin yapın bunu! keyfini çıkar piç mis gibi bedava tatil işte sana!

yukarıdaki fotoda, geçen yaz menekşe plajında tavladığım turistle ne güzel de keyifle çimiyorum ama değil mi? tatil güzel şey lan! işte siz de kriz olsa bile bunu yapabilirsiniz. yeter ki inanın! ama ne olursa olsun şunu aklınızın bir kenarına yazın:

suyla şaka olmaz!!!

hürriyet için köşe yazısı denemeleri

2009-03-06T13:50:00.000+02:00

birinin adı topbaş..

*

ötekisi kılıçdaroğlu..

*

istanbul belediye başkanlığına talipler..

*

kılıç ne?
eski bir silah.

*

bütçeden eskrime ayrılan pay ortada!

dilimize gereken özeni göstermeliyiz

2009-03-06T12:10:00.000+02:00

türkçemizi sevelim ve koruyalım

sağda solda çokça görüyorum, insanlar konuşurken ya da yazarken aralara bolca yabancı kelimeler sıkıştırıyor. yaptığı bilgi gösterisinin böylece daha etkili olacağını düşünüyorlar belli ki. hatta bazıları olayı abartıp, götünden kelimeler de uyduruyorlar. ben şahsen kendim dilin yaşayan bir şey olduğuna inandığımdan pek de iplemiyorum bu durumu. ama şu da bir gerçek ki dilimize de gerekli özeni göstermeliyiz. ona sahip çıkmalıyız.

ben de lise ikiye kadar bu konuda nadide örnekler vermiştim. lakin lise ikide edebiyat dersimize giren hanfendi gözlerimin açılmasını sağladı. sayesinde kendimi edebiyata verdim. kendileri bulgaristan göçmeniydi ve çok kötü türkçesi vardı lan! offf inanamazsınız oğlum :(( ben öylesine hala denk gelmedim. işte o zaman başladı bende türkçemizi korumamız, ona sahip çıkmamamız gerektiği inancı. ay bak yine aklıma geldi ismimi telafuz edişi, tüylerim diken diken oldu :( türkçemiz çok güzel. onu koruyalım. lütfen!

sırf bu yüzden türk dil kurumunda işe giren sınıf arkadaşlarım var lan benim :(

kayışı kopmuş bloggerın maceraları

2009-03-06T10:07:00.000+02:00

- nefret ediyorum soğuklardan yaaa yaz gelsin!!!! :((
- bi sn cnm hmn yazyrm :))

türkülerimize sahip çıkalım

2009-03-05T14:10:00.000+02:00

çünkü türkülerimiz bizi biz yapan değerlerdendir ve barındırdıkları sözlerle ufkumuzu açar, hayal gücümüzü genişletirler. işte size bir örnek:

"bahçelerde mor meni"

uçlarda yaşamak

2009-03-05T11:18:00.001+02:00

hayat felsefem

bir biblo için ya rab, ne herifler bitiyor!

2009-03-05T10:43:00.000+02:00

geçen baktım sean penn abimiz oscar almış. filminin adı da milk; yani süt. oh dedim sonunda izlenmeye değer süper bir film! süt gibi de manitalar vardır diye düşündüm ve koşarak sinemaya gittim.

film böyle bir metro istasyonunun merdivenlerinde başladı. sean penn abim gençten bir çocuğa rastladı merdivenlerde. eski bir tanıdığı heralde diye düşündüm ben de, bekliyorum "ya bi ara görüşelim" falan deyip ayrılsınlar; biz de işimize gücümüze bakalım diye. sonra bunlar tam ayrılcak gibi oldular ama o da nesi?! öpüştüler lan!! dudaktan oğluuum!!! hadi dedim, tokalaşırken yanlışlıkla oldu heralde, olur öyle, sonuçta koskoca sean penn lan bu boru mu?! madonna'yı tokat manyağı yaptığını biliyorum lan bu adamın ben! ama gel gör ki, bunlar ayrılmadı lan! kolkola girip aynı yöne gittiler :(

filmin bundan sonrası tam bir rezillik. herife herife öpüşüp durdular. olm öyle yanlışlıkla gibi de değil lan, dilli milli öpüştüler! ben yerin dibine geçtim resmen. ben utandım senin yerine sean penn!! sen utanmadın ama! heriflerle yatağa bile girdin :( biz seni delikanlı bilirdik sean penn. şimdi diyebilirsiniz ki, e o zaman neden çıkmadın sinemadan? yaa bi ara bunların ortama bi kız geldi, dedi, "ben de eşcinselim beni de alın aranıza, ne bu böyle sırf herif herife eşcinsellik mi olur?" falan. verdi bunlara ayarı. ben de lan dedim belki bir lezbiyenli mezbiyenli bir şeyler mi olacak acaba, o yüzden çıkmadım sinemadan. keşke çıksaymışım; olmadı lezbiyenli :(

bütün bunlar ne içindi be abi?! sik kadar bir biblo için! insan delikanlılığına halel getirir mi onun için abi? gel burda karaköyde onun kıralını yapıyorlar! biz kankam redyohedbengır'a plaket yaptırmıştık orda. mis gibi de olmuştu. paran mı yok?! paran mı yok sean penn?! ben öderdim! benden olsun yani nedir, lafı bile olmaz! çünkü sen delikanlı bi abimizdin sean penn :( biz seni öyle bilmiştik. biz seni "dead man walking"teki halinle sevmiştik. biz seni, "21 grams"ta naomi watts'ın memelerini...

akademiye de yazıklar olsun! o kırmızı halıyı dür ey akademi! o red carpetı dürün ve kaldırın kapının arkasına! iple de bağlayın açılır o.

neyse abi. bundan sonra benim sean penn diye bir abim yok! naomi watts deyince, aklıma bişey geldi ona bakıcam o yüzden kısa kesiyorum. yazıklar olsun! şunu da unutma ki sevgili sean, "freud diye bir şey yoktur".

dev röportaj!

2009-03-04T22:13:00.000+02:00

merhaba internet aleminin en iflah olmaz, en hin, en ele avuca sığmaz, kanun nizam tanımaz, rezil, madrabaz, iğrenç insanları! sevgili bloggerlar ben geldim! sevindiniz mi lan keranacılar? (gülüşmeler)

buralarda sanki herkes çok merak ediyormuş gibi, sanki düşünmekten yemeden içmeden kesilmiş gibi, fasikül fasikül "neden geldim bloggera" şeklinde türküler yakmak adettenmiş. o sebepten, ben de böyle bir yazı yazmak için oturdum klavyemin başına. ama sonra bunun soru cevap şeklinde olması daha aydınlatıcı olur diye kanaat getirdiğimden, kendimle röportaj yapmaya karar verdim. ki siz sevgili kitlemin aklında soru işareti kalmasın. çünkü sizin ciğerinizi bilirim ben! ille de her haltı öğrenmek istersiniz!!! müptezel müzevirler sizi gidi. burada soruları ben sorarım ahbap! ve cevapları da ben veririm, bunu o lanet beynine sok!!!

herkes kayışı kopardığımı anladıysa, internet alemlerinde olay yaratacak, cihangir'in gözde cafelerinden birinde gerçekleştirdiğim röportajıma başlıyorum.

merhaba, sayın kaba şimşek.
merhaba canım. (gülüşmeler)

niye güldünüz?
aklıma bişey geldi yaa, takılma sen ona. (yine gülüşmeler)

duyduk ki artık blogger aleminde sizin de bir sayfanız varmış. nereden çıktı bu blog fikri?
amerikadan çıkmıştır heralde. amerikadan mı çıkmış? bildim mi? (komik olduğunu zannetmeler)

hasbinallaaah. insan gibi cevaplamayacaksanız sorularımı, ben gidiyorum! (öfkelenmeler)
şaka şaka, hemen de kızıyosun yaaa. (götünü yiyim ayakları) ya şimdi aslında tam şöyle oldu. benim bazı arkadaşlarım var, onlar böyle internet komünitelerinden ayrı kendi mecralarını oluşturdular, ben de kıskandım onları. sonra baktım ki üye olduğum yerlerin konseptlerine pek uymayan bir dolu da fikir var bende, dedim ben de bir blog açayım.

yani aklınıza gelen her haltı paylaşılmaya değer görüyorsunuz?
ama öyleler. değiller mi? (hemen de yüzünü düşürmeler, bi küsmeler) hepsi olmasa da bir kısmı paylaşmaya değer bence. (kıvırmalar)

neyse bunun kararını halk verir zaten. birçok sitede aktif haldesiniz. işiniz gücünüz yok mu sizin? nasıl yetişiyorsunuz bunların hepsine?
bunu son zamanlarda çok sık duyuyorum. aslında işim gücüm elbette var. öyle küçük biri de değilim yani yaşım da var. ama yabancı bir şirkette yönetici olduğum için çok fazla boş vaktim var. onu böyle değerlendiriyorum ben de. (gülüşmeler) aslında bence herkes yönetici olsa hem çok para kazanır hem de boş vakti olur. gençlere yönetici olmalarını tavsiye ediyorum ben. (kendini kaybetmeler) ben mesela çok büyük bi şirkette yöneticiyim ama şimdi şey olmasın isim zikretmeyelim. insanlar kendini övüyor demesinler.

peki. genç değilim dediniz?
yani aslında şöyle. mesela travis and tyler durden kadar yaşlı değilim. ama radioheadbanger kadar da genç değilim. aramızda kalsın ama, o herifin benden genç olması bana çok koyuyo yaa. yani t&t'nin ihtiyar olmasına bile sevinemiyorum diyebilirim bu yüzden. düşünsene yaaa ben ölücem ama o ibne yaşamaya devam edecek! peyote'ye falan gidip bira içecek. aslında bu da o kadar çok koymuyor açıkçası. sonuçta yaşasa n'olur ki? zaten depresyonda olur o zaman zarfında. ama mesela ben ittire kaktıra bile belki cima edemezken, o rahat sevişecek! gözümün önünde yapacak bunu!! yani tam gözümün önünde değil ama, hissedicem ben bunu. işte buna çok üzülüyorum son zamanlarda. (uzaklara dalmalar)

neyse bu tatsız muhabbetleri geçelim bence.
evet bence de. işim hakkında detay verse miydim ki acaba? hava atıyo olmasın dedim ama olmazdı sanki yaa. (dallamalaşmalar)

bence biraz diğer üyeliklerinizden bahsedelim. genelde yazı yazmak üzerine üyelikleriniz var internette. bildiğim kadarıyla feysbuk gibi, yonja gibi sitelere üye değilsiniz.
sevmiyorum onları ben. yani ne ki onlar? şimdi ben koyarım oraya fotoğraflarımı ama o insanlar benim hayvan gibi yakışıklılığıma gelir o zaman. halbuki dış görünüş bence hiç önemli değil yani. iç güzellik çok daha şey bence. değil mi?

bazen. ama bir de flickr'a üye olduğunuzu biliyorum. o nereden çıktı?
ha filikayı diyosun. (anlamsızca sırıtmalar) şimdi internet herkesi sanatçı yaptı. bakıyorsun herkesin fotoğrafları, efendim kısa filmleri falan var. kolay çünkü artık. yok "o anın peşinde" olmalar, yok "ışığın bol olsun"lar, yok "kadrajın zeval görmesin"ler falan. ne oluyoruz?! nedir bu lan?! fotoğraf dediğin, fılaşın dolmasını beklersin, arkadan biri kulak yapar falan o şekil şeylerdir. al işte benim makinem bile yok. ama ödünç makinelerle neler çekmişim herkes gidip bakabilir! fotoğrafsa fotoğraf arkadaş! (bi cinsleşmeler bi şekiller) (arka masaya kız oturmuş)

blogunuzun en üstünde de bir fotoğraf görüyorum siz mi çektiniz?
evet. (kıza poz atmalar) yani gerekirse bu sanat dalında neler yapabildiğimi görsünler diye koydum. (kendini keybetmeler)

bu arada blogunuzun tasarımı hakkında da biraz bilgi verir misiniz?
işte o mühim! çünkü ben baktım herkes hazır tasarımlar kullanıyor. emek yok! hep hazıra konmalar. biz büyük bir ekiple gece gündüz çalışarak, piksel piksel el işçiliği şeklinde yaptık bu blogu. her bir pikselinde emek var bu blogun. gözyaşı var, kanla sulandı bu topraklar! (ohooo uçtu bu bi hatun görünce)

tamam tamam kes! neler olacak blogunuzda? belli bir konsepti olacak mı? mesela futbol blogları falan görüyoruz sağda solda.
evet öyle bir şey de var değil mi? eski maçları hatırlamak falan bayaa pirim yapıyo. ben de hatırlıyorum aslında maçları. geçen haftaki fener maçını izledin mi? ne maçtı ama! (manasızca gülüşmeler)

bu mudur blogunun konsepti lan dallama?! geçen haftaki fener maçı diyor adam ya! (zıvanadan çıkmalar)
hemen de kızma yaaa. (bozuntuya vermeme gülüşmeleri) her şey olacak benim blogda. edebiyat da olacak, müzik de olacak, sinema da olacak, kısacası hayatın tam içinde olacak bu blog! (kendini bir halt sanmalar)

siyaset?
elbette ki. mesela bak, kriz bizi teğet geçti ama anüsümüze teğet geçti. (salak salak gülüşmeler) yani bu şekil mizahi bir dille şey olcak politika. mesajlı.

(siniri bozulmuş gülüşmeler) vay beee!
süper di mi? (hala salak salak gülüşmeler, bi yandan kızı kesmeye çalışmalar)

lan!
süper bi blog olacak demiştim. (hala gülüyo lan!)

la oğlum git!
ya dur, burcumu sormadın ki daha. (allahım hala gülüyo lan) hani bu salak röportajlara gönderme şeklinde, çaktın mı espriyi? (gel beni öldür der gibi gülüşmeler)

ney?!
kova.

lan git! elimden bi kaza çıkacak allahın manyağına bak!!! yakalamim olm seni mahallede, hasta manyak!!!